Baarsens

Vlaggen en ballonnen

2012-01-21T18:38:00.000+03:00

De vlaggen en ballonnen hangen door de stad!

Vandaag is een groot Christelijk/ Ethiopisch feest. Veel en veel groter dan kerst.
Timkat ( Amhaars "doop") . Timket viert de doop van Jezus in de Jordaan .
Dit festival symboliseert de rituele re-enactment van de doop. Tijdens de ceremonies van Timkat, wordt de Tabot , een model van de Ark van het Verbond , die aanwezig is op iedere Ethiopische altaar, eerbiedig gewikkeld in rijke stof en gedragen in processie op het hoofd van de priester . De Tabot, die anders zelden gezien door de leken, vertegenwoordigt de manifestatie van Jezus als de Messias , toen hij kwam naar de Jordaan voor de doop.

De Liturgie wordt meestal gevierd in de buurt van een stroom of een plas in de vroege ochtend. Dan worden de mensen met water gezegend en wordt het water gesprenkeld op de deelnemers, van wie sommigen in het water springen en zich onder dompelen, symbolisch de vernieuwing van hun doopbeloften. Tegen de middag op Timkat komen de mensen terug naar de rituele plaats en begeleid de ark naar de kerk terug in kleurrijke optocht. De geestelijken, met gewaden en de paraplu's van vele bonte schitterende kleuren. Er zijn dansen en liederen en de oudsten lopen plechtig met middeleeuwse wapens. Dit alles onder het zingen van de mannen met lage tonen haaa hooo, gekleed op hun mooist, de vrouwen lopen opgewonden mee op deze speciale dag. Wanneer de heilige ark veilig is teruggebracht naar zijn verblijfplaats, gaat iedereen naar huis voor om te feesten.

Straks op straat voor het huis komt de processie langs, natuurlijk gaan we even kijken.

Kinderkleren gevraagd - bijna weer in het land

2011-06-14T21:47:00.001+03:00

Nog tien dagen en we komen naar Nederland toe. De kinderen vinden het erg spannend. Ruth (4) kan zich niet veel herinneren van Nederland, Tamar (2) kent alleen nog opa en oma en Aron herinnert zich veel meer en dat is ook weer spannend.
Als iemand nog kinderkleren heeft dan willen ze dat graag hebben. Aron is zes (groot) en heeft bijna niets meer dat hij past en ook de meisjes hebben kleren nodig.
DJ en ik zijn bezig het huis in te pakken. Als we weg zijn wordt ons huis door een groep die een zendingsreis doen gebruikt en we zijn gewaarschuwd om niets persoonlijks te laten staan. Oei. Hoeven we een keer niet te verhuizen moeten we nog ons halve huis inpakken...
We zien er erg naar uit om jullie allemaal weer te zien.
Vind je het leuk om ons te zien dan kan je altijd een afspraak maken. Zie onze nieuwsbrieven elders op de site voor ons e-mailadres!

Pennenmaker gaat trouwen

2011-05-09T20:26:00.000+03:00

Alazar (de pennenmaker) gaat trouwen! Hij mag het huis/tuin gebruiken van onze voorgangster (prachtig huis betaald door de Amerikaanse overheid vanwege het werk van haar man). Hij heeft zijn aanstaande bruid ontmoet toen hij nog in de gevangenis zat. Ze hebben niet veel maar om twee gescheiden huishoudens te runnen en geld uit te geven aan telefoon en openbaar vervoer is ook niet echt slim, toch? Het gaat op 15 mei gebeuren en zijn hoop is dat iedereen een beetje meehelpt om de kosten te dragen (heel ongewoon hier, de meeste mensen nemen een lening voor hun bruiloft). Er zullen ongeveer zo'n 40 mensen komen en wij zullen zorgen voor de drankjes. Hannah, één van onze boarders zal hebben we gevraagd om de foto's te maken (dat is haar hobby). Hopelijk is het mooi weer, de laatste week is het begonnen met regenen na een paar maanden zonder regen.

Op bezoek in Nederland in juli

2011-04-08T21:04:00.001+03:00

Voor hen die nog niet weten dat we deze zomer in Nederland zijn, eerst zijn we een week in België om het 40 jarig huwlijk van Dirk-jan zijn ouders te vieren en dan zijn we in juli in Nederland, hopelijk kunnen we jullie allemaal ontmoeten.

60 kerken verbrand

2011-04-08T21:03:00.000+03:00

Zoals jullie wel hebben gehoord of gelezen, er zijn een paar weken geleden in Ethiopië zo'n 60 kerken verbrand, voornamelijk evangelische. Jullie kunnen bidden voor de kerkleiders hoe zij hierop moeten reageren.

112? Nee, heilig water

2011-02-02T12:52:00.000+03:00

Ruth, Tamar en ik (Mirjam) staan bij een kraampje naar zonnebrillen te kijken. Opeens horen we lawaai, we kijken om en nog geen 4 meter van Ruth vandaan valt een man van twee verdiepingen hoog (schat op 10 meter) naar beneden. De man blijft stil liggen en beweegt niet meer. Ruths eerste vraag is of hij dood is. Maar ik zie hem heel licht schokken. Niemand komt helpen en wij staan er naast en weten ook niet wat te doen. Ruth vraagt of we kunnen bidden, en ze heeft gelijk. We schreeuwen eerst heel hard om hulp en gaan daarna bidden voor de man. Eindelijk komt er politie aangelopen en een vrouw met een fles water. De man is bewusteloos en ziet er slecht uit. De mensen willen water in zijn mond gieten, maar daar ben ik het niet mee eens. Dat mag pas als de man is bijgekomen. Maar ja, het is heilig water en dat moet er in. Na wat gepraat komen we overeen dat ze het over hem heen mogen gieten. Ruth en ik bidden en zij gieten heilig water over de man. Na ruim tien minuten komt de man iets bij, hij ziet er slecht uit, maar het water wordt nu toch in zijn mond gegoten. De man wordt van de grond getild en over de schouder van de politieman gelegd en zo wordt hij naar de dokter gebracht. Ruth, Tamar en ik gaan verder, de meisjes hebben wat afleiding nodig na wat er is gebeurd. In een winkel komt er een man naar ons toe. Hij weet dat ik heb geschreeuwd om hulp en met Ruth voor de man heb gebeden (Een Ethiopier zal geen 'Help' roepen, dat woord is wel heel westers) Hij vertelt dat hij denkt dat het wel goed komt met de man, hij heeft immers heilig water gedronken. Ruth is gerust gesteld, maar we vragen ons wel af hoe het met de man is. We komen het niet te weten.

Rabarberjam met appel en aardbei

2011-01-08T18:03:00.001+03:00

Een pakketje uit Nederland! Ruth staat bijna te dansen, ze mag het open maken. Het pakketje is leuk, de verassing is leuk, fijn als mensen aan je denken, benieuwd wat er in zit. Een echt Nederlands pakketje, met wat Nederlandse lekkere dingen, Nederlands boek, lekkere zeep en zelfgemaakte rabarberjam. LEUK!
Leuk om iets speciaals te krijgen. Zullen de bedelaars die ik dagelijks op straat tegen kom ook wel eens iets anders willen dan brood en bananen. Iets persoonlijks, eens iets anders. Ja, dat doen we de volgende keer. Je dag kan al zoveel mooier zijn als je weet dat iemand speciaal iets voor je doet!

Bijna kerstvakantie

2010-12-22T00:23:00.000+03:00

Alle kinderen zijn de eerste term goed doorgekomen. We hebben elkaar beter leren kennen. Voor iedereen hoort iedereen er bij, maar dit geldt vooral voor Tamar. Als de kinderen een nachtje weg zijn gaat ze al op zoek naar ze en mist ze hen. Morgen begint de kerstvakantie en gaan alle kostkinderen naar hun ouders toe. We hopen dat ze een hele goede tijd samen hebben!
Met Aron kan ik in de vakantie extra huiswerk doen. Het gaat goed op school, maar hij is een van de jongsten in zijn klas en vindt het lezen best wel moeilijk, maar hij geniet van de 'makkelijke' boekjes die hij nu zelf kan lezen al blijft voorlezen in zijn ogen stukken leuker.

De koningin van Nederland

2010-11-23T22:54:00.001+03:00

Wie is dat?
Dat is de Koningin van Nederland.
Hoe heet zij?
Koningin Beatrix!
Ohh koningin Beatrix. Is ze nog steeds de koningin van Nederland?
Ja.
Ohh gaan we bij haar op visite als we in Nederland zijn?
Ik denk het niet.
Waarom niet?

Aron heeft hoge verwachtingen van ons bezoek komende zomer aan Nederland. Wij ook!

Luiers

2010-11-07T22:26:00.001+03:00

Het is goed om te horen dat het goed gaat met de ouders van de kinderen die bij ons wonen. Het is niet niks om je kinderen een langere tijd niet te zien. Gelukkig gaat het met alle kinderen goed en dat maakt het voor de ouders iets makkelijker. Erg leuk om natuurlijk te horen dat broertjes en zusjes ook overwegen om in de toekomst te komen (kinderen worden niet naar ons toegestuurd, maar dit gaat in goed overleg met de kinderen waar de kinderen zelf de beslissing mogen maken)
Tamar is overdag zindelijk. Eindelijk geen kinderen met luiers meer! Minder katoenen luiers wassen en minder geld aan wegwerpluiers uitgeven! (luiers zijn hier heel erg duur) Maar als ik terug kijk heb ik altijd geluk gehad dat ik nooit met oude lappen en plastic heb hoeven kliederen zoals veel moeders hier wel moeten!

Bezoek

2010-11-02T15:42:00.000+03:00

Dirk-Jan is een week met Tamar en Ruth alleen thuis geweest! Mirjam was met Aron en haar ouders naar het Noorden van Ethiopië. We zagen onderweg akkerbouw, veeteelt en heel veel hard werkende mensen die in lemen/houten/stro hutjes wonen. Ook zaken we de oude rotskerken. Wat een geschiedenis heeft dit land. Gisteren kwamen de dormkinderen weer thuis bij ons zodat ze vanmorgen naar school konden gaan. Ze hebben een goede tijd met hun ouders gehad maar ook leuk om te zien dat ze ook weer graag hier zijn en er kwamen zelfs vragen of jongere zusjes en broertjes komend jaar of over een paar jaar kunnen komen!

Kleine wasjes, grote wasjes

2010-09-01T22:58:00.001+03:00

We beginnen ons steeds beter bij elkaar thuis te voelen. De eerste dagen is het even afwachten, maar die periode lijkt voorbij. Wat een geklets aan tafel met elf personen, erg gezellig! De kinderen gaan graag naar school en het is mooi om te zien dat ze gemotiveerd zijn.

Voor elf mensen de was doen is wel een stuk meer werk. Er moet water en elektriciteit zijn op het zelfde moment. Als dit het geval is dan moet er snel gewassen worden, en hopen dat niet een van beide weg valt. Daarnaast is het verstandig om op te letten dat het niet gaat regenen of aan het regenen is (wat meestal wel het geval is in het regenseizoen).

Eerste schooldag

2010-08-25T10:56:00.001+03:00

De kinderen zijn vandaag voor het eerst naar school. Best spannend. Vanmorgen waren ze alle acht net op tijd klaar om naar de busjes te gaan die de kinderen naar school rijden. Half acht is best vroeg op een eerste dag. De kinderen hadden er allemaal erg zin in, Ruth als kleinste liep met een grote lach vooraan en Jono, Mono, Hannah, Aron, Esther, Jea-Bin en Sarah volgden haar.
We wisten niet zeker of Ruth wel naar school kon, een paar dagen geleden probeerde ze vliegen te vangen (waar ze erg goed in is) maar ze had per ongeluk een bij te pakken. Haar hand zwol steeds verder op en na een twee dagen dagen kon ze bijna niet slapen van de pijn. Gelukkig kon een dokter helpen en de zwelling is een stuk minder en de pijn is weg.

Spaghetti voor 27 mensen en nieuw adres

2010-08-21T10:07:00.000+03:00

Tamar is afgelopen weekend twee geworden, haar mooiste cadeautje was een doosje Smarties van opa en oma. Hoe makkelijk kan het zijn!
De kinderen voor het kosthuis komen zondag met hun ouders eten, we maken spagetti voor 27 mensen, na het eten gaan de ouders en broertjes en zusjes wer op reis naar huis en dan zijn we met z'n negenen. Maandag is nog een vrije dag en hopen we wat aan elkaar te wennen. Dinsdag begint school. Best spannend, de meeste kinderen hebben altijd thuisscholing gedaan omdat ze te ver van een goede school woonden. Ze zien er erg naar uit om vrienden te maken, maar het is natuurlijk ook erg spannend en moeilijk om je ouders niet dagelijks om je heen te hebben.

Ons nieuwe adres (om Smarties heen te sturen) is:
Dirk-Jan and Mirjam Baarsen
Akaki boarding
SIM Ethiopia
P.O. Box 127
Addis Ababa, Ethiopia

Verhuizing! Nog twee nachtjes slapen...

2010-07-14T21:35:00.002+03:00

Vrijdag gaan we verhuizen. De kinderen hebben er zin in, ze kunnen bijna niet wachten. Er wonen meer kinderen waar we gaan wonen, dus ook meer vriendjes om mee te spelen. Dirk-Jan en ik zijn aan het inpakken. Wij hebben hier maar 1 jaar gewoond, moet er niet aan denken te verhuizen na ergens 30 jaar gewoond te hebben.

Het regent bijna elke middag, hopelijk is het genoeg regen om een goede oogst te krijgen. We zitten in de middag dus veel binnen. Aron moet alle letters kennen voor hij weer naar school gaat en dat gaat erg goed. Hij kan ook al een paar woordjes lezen en we proberen hem zo een goede start te geven voor komend schooljaar. Hij is een van de jongste in zijn klas, veel kinderen zijn een jaar ouder, maar het lijkt erg goed te gaan. Dus zo komen we de regenmiddagen wel door, lezen, lego-en, inpakken, Amhaars leren en klaarmaken voor de opening van het kosthuis.

Verhuizing! Nog twee nachtjes slapen...

2010-07-14T21:35:00.000+03:00

Nat en koud maar veel te doen

2010-06-28T20:48:00.000+03:00

Hier is het nat en koud. Het is zomervakantie wat betekent dat we de openhaard maar eens aan moeten doen. Nog drie weken en dan gaan we verhuizen. Gelukkig hebben we niet heel veel in te pakken, maar er is nog veel meer dat we moeten doen. Groot rijbewijs halen zodat we alle kinderen kunnen vervoeren, handboek voor het gasthuis maken, besluiten nemen, ouders en kinderen ontmoeten, etc.
We hebben gisteren de twee oudste jongens ontmoet die bij ons in het kosthuis komen wonen. Erg leuk!
De ouders werken onder de Mursi in Mursiland. (http://www.sim.org/index.php/content/mursi) Wat fijn dat we kunnen meewerken aan het werk dat zij doen.

Verhuisdatum

2010-06-07T21:37:00.001+03:00

We weten nu wanneer we gaan verhuizen. 1 Juli hopen we in ons nieuwe huis te gaan wonen.
Aron ziet ernaar uit, een jongetje uit zijn klas komt heel dichtbij wonen. Gelukkig maar, hij is verhuizen ook erg zat. Hij had een mooie tekening gemaakt, maar wil het niet ophangen, ook niet in het nieuwe huis. Hij gaat wachten op een huis waar hij voor altijd mag blijven wonen.
Ruth heeft wel zin om te verhuizen. Gisteren werd ze aangevallen door een troep oorlogsmieren en hoopt dat die bij het nieuwe huis niet aanwezig zijn. Dit zal wel tegenvallen.
Tamar moet over twee weken afscheid nemen van haar beste vriendje. Hij vertrekt voorgoed naar Noorwegen. Ze zal hem missen.
Wij zijn bezig met het gasthuis opzetten, vergaderingen, handboeken, geldzaken, ouders en kinderen ontmoeten, verhuizen, denken, etc. We zien er naar uit!

Afscheidsseizoen

2010-06-01T20:25:00.002+03:00

Gisteren zag Aron en Ruth hun IJslandse vriendjes Dagbjartur-Eli en David-Omar voor het laatst, ze vlogen vannacht voorgoed terug naar IJsland. Een hulpjuf van Aron van 75 jaar vertrekt komende week naar de VS, ook weer afscheid. Gisteren een afscheid etentje met onze buren, zij gaan terug naar Noorwegen. Nog een paar weken en er vertrekken nog meer vrienden, vriendjes, gezinnen voorgoed naar hun paspoort land. Zucht. Het seizoen van afscheid nemen is weer begonnen.

Thuis

2010-05-20T22:47:00.000+03:00

Het was zo rustig rond de verkiezingen. Maar nu lijkt het toch echt begonnen te zijn. Vlaggen, bussen, luidsprekers. We zullen zien.

Ik reed vandaag naar school voor Amhaarse les. We kwamen langs een terrein waar al veel plat is gegooid en ze in de komende jaren willen gaan bouwen. Er staan nog een paar hutjes. De rest is al platgegooid. Voor een van de hutjes stond een man naar een bulldozer te kijken die de rest plat maakte. De bulldozer kan in een paar seconden zijn hutje, krotje, slopje platgooien. Alsof het niks is. Maar het is de man zijn thuis. Op de terugweg ben ik er weer langs gereden. Het THUIS stond er nog. Maar hoe lang nog, in een paar seconden kan het weg zijn.

En toch..........mensen hier noemen God een God van overvloed!

Ohh ja, ik zal niet meer klagen. Maar dat zeg ik wel vaker......oei!

Verkiezingen

2010-05-16T18:51:00.000+03:00

Volgende week zijn de verkiezingen. We merken er helemaal niks van. Maar dan ook helemaal niets! Lijkt wel of er een taboe op rust. Alleen buitenlanders hebben het er over, maar verder is het muisstil. In het verleden zijn er bij verkiezingen wel rellen geweest, maar we hopen dat alles dit keer kalm en rustig verloopt.

AOW

2010-05-16T18:50:00.000+03:00

Ja, het duurt nog ruim dertig jaar, maar we worden er elk jaar weer mee geconfronteerd. Voor elk jaar dat we in het buitenland wonen gaat er 2% van onze AOW af. Maar, we kunnen ons hier tegen verzekeren door elk jaar een bedrag te betalen waardoor we over een heleboel jaar 100% van de Nederlandse AOW kunnen krijgen. Als die rekening komt dan balen we elk jaar toch weer. Tot vorige week toen ik er achter kwam hoeveel veel vrouwen hier per jaar sparen (AOW zal deze groep nooit krijgen)

Er werd met duizenden vrouwen in kleine groepjes gekeken waarop ze konden besparen. Bijvoorbeeld niet drie koppen koffie per dag, maar twee. (koffie is de enige ‘’luxe’’ dat deze vrouwen hebben) Hiermee kunnen ze een halve birr per week bezuinigen wat ze op een bankrekening zetten. Een halve birr is nog geen 0.03 euro, ja, je leest het goed, 3 eurocent per week!! Met hun groepje komen ze elke week samen om te kijken hoe het gaat en wat ze met het geld kunnen doen. In een jaar kunnen ze al snel per persoon 30 birr per jaar sparen. (1,60 euro per jaar) Omdat ze dit voor elkaar krijgen vallen ze niet meer onder de armste van de armste maar hebben ze altijd wat achter de hand om te investeren of door te sparen.

Met een kopje koffie minder per dag zal mijn AOW niet bij elkaar gespaard worden (vooral niet omdat we geen koffie drinken). Opeens kijk ik geheel anders naar elke birr die ik besteed. Voor sommige is dit een kapitaal!! Elke keer dat we onze verzekering overmaken maken we dus een groot kapitaal over. Eigenlijk zijn we gewoon heel erg rijk!

Stroopwafels

2010-04-17T21:26:00.001+03:00

In de kast ligt: hagelslag, salami, stroopwafels. Nog even een stukje Nederland om af en toe van te genieten en na te denken over de fijne tijd die ik met de kinderen in Nederland had!

Tegelijk zijn we weer helemaal terug in Ethiopië. Op de terugweg in het donker van het vliegveld naar huis stonden om de tien meter vrouwen zich aan te bieden. Erg treurig om te zien. Maar we zien ook weer de bergen en ontmoeten vrienden. De bomen zij hier groen en als ik mijn neus snuit om alle uitlaatgassen er uit te snuiten is het..........nou ja, laten we het daar maar niet over hebben.

Het is goed om weer thuis te zijn, hier is ons werk, hier zijn we geroepen om te leven op dit moment.

We gaan er voor, nog een paar maanden voor we naar ons nieuwe huis gaan! Hopelijk zijn er dan nog een paar stroopwafels over!!

Nieuw huis

2010-03-20T16:44:00.001+03:00

We gaan volgende week bij ons nieuwe huis kijken. We hebben het al gezien, maar de kinderen wisten toen niet dat we daar gaan wonen (was toen nog erg onzeker)
Ze zien er naar uit.
Heb even geteld. Aron wordt bijna 5 jaar, heeft in 7 verschillende huizen gewoond, in 3 verschillende landen. Maar...........heeft altijd 1 leeuw-knuffel gehad!
Op school maakt hij steeds meer vriendjes en twee vriendjes worden buren bij ons nieuwe huis. Hij ziet er nu al naar uit om met ze te spelen.
Maar eerst naar Nederland. Ruth ziet er super super super super super naar uit. En het duurt niet super super super lang meer (bij Ruth is alles super)

We hopen snel een groepje kinderen te ontmoeten die volgend schooljaar bij ons komen wonen, het zou leuk zijn als we samen met ze het nieuwe hostel kunnen bekijken. We hopen op een goede eerste ontmoeting!

Rechtvaardigheid

2010-03-17T17:08:00.002+03:00

'Ik doe niks hoor, mama', zegt Ruth

Dat betekent: 'Ik doe niks', of 'Ik doe wel iets waarvan ik weet dat het niet mag.'
Mmmm, wat zou het zijn? Dat denk moment duurde net te lang en knip knip knip, daar gaat nog een stuk van haar haar af.

Pas een preek gehoord over gerechtigheid.
Ik doe dat niet en ik doe dit niet en dat ene heb ik ook niet gedaan, al die slechte dingen die ik om me heen zie doe ik niet aan mee.
'Ik doe niks hoor!'
Dat is vaak dat ik onder rechtvaardigheid versta. Maar betekent rechtvaardigheid dat of betekent rechtvaardigheid: Recht Doen?
Wat is rechtvaardigheid.

Rij met Ruth naar school om Aron op te halen. De straat is in tweeën gesplitst door een verhoogd stoepje van 30 cm breed. Hier liggen vooral veel straatjongens en zwervers op te slapen. Lekker warm, super gevaarlijk, en erg veel uitlaatgassen, maar zo in het open ook weer redelijk veilig.In de verte zie ik een man erg raar liggen, ik kom er naast stil te staan met de auto.

Ik kijk goed uit mijn raam, hij ligt wel raar. Ademt hij wel of niet? Ik rij 10 meter door waar een politie staat en vraag hem met mij te kijken.

Nee, ik moet doorrijden. Maarrr? Nee, rijden, mag niet zomaar stilstaan. Op de terugweg ligt hij er niet meer........................
'Ik doe niks hoor'

Rechtvaardigheid?

Rechtvaardigheid

2010-03-17T17:08:00.000+03:00

'Ik doe niks hoor, mama', zegt Ruth

Dat betekent: 'Ik doe niks', of 'Ik doe wel iets waarvan ik weet dat het niet mag.'
Mmmm, wat zou het zijn? Dat denk moment duurde net te lang en knip knip knip, daar gaat nog een stuk van haar haar af.

Pas een preek gehoord over gerechtigheid.
Ik doe dat niet en ik doe dit niet en dat ene heb ik ook niet gedaan, al die slechte dingen die ik om me heen zie doe ik niet aan mee.
'Ik doe niks hoor!'
Dat is vaak dat ik onder rechtvaardigheid versta. Maar betekent rechtvaardigheid dat of betekend rechtvaardigheid: Recht Doen?
Wat is rechtvaardigheid.

Rij met Ruth naar school om Aron op te halen. De straat is in tweeën gesplitst door een verhoogd stoepje van 30 cm breed. Hier liggen vooral veel straatjongens en zwervers op te slapen. Lekker warm, super gevaarlijk, en erg veel uitlaatgassen, maar zo in het open ook weer redelijk veilig.In de verte zie ik een man erg raar liggen, ik kom er naast stil te staan met de auto.

Ik kijk goed uit mijn raam, hij ligt wel raar. Ademt hij wel of niet? Ik rij 10 meter door waar een politie staat en vraag hem met mij te kijken.

Nee, ik moet doorrijden. Maarrr? Nee, rijden, mag niet zomaar stilstaan. Op de terugweg ligt hij er niet meer........................
'Ik doe niks hoor'

Rechtvaardigheid?

Lekker slapen

2010-03-10T13:08:00.001+03:00

Dagelijks zien we mensen bedelen, hongerig, ziek, naakt, hard werken voor een paar cent.

Ik kan een andere route nemen en mijn hoofd wegdraaien, het negeren, er overheen kijken. Maar dat verandert niets aan de situatie. Als we het niet zien is het er nog wel. God ziet en voelt dit constant en dan hoort hij mij 's avonds klagen. Nee, niet over het leed dat om ons heen gebeurt, maar over onze eigen kleine onzekerheidjes.

Ik zal nooit meer klagen (nou ja, dat lukt niet zo goed).

Wij slapen heerlijk in ons zachte warme bedje. Wat steeds beter gaat nu er niet meer allemaal onzekerheid door ons hoofd spookt.

Maar we hopen eind van de maand weer eens in Nederland naar de sterren te kijken. Mirjam en de kinderen komen twee weken naar Nederland (Heel leuk cadeautje, ze zal niet klagen). Dirk-Jan is een dag in Nederland. Hij moet naar een conferentie in Spanje en op de terugweg stapt hij over in Amsterdam en kan dan even in Putten zijn. We zien er naar uit. Hoe zou het in Nederland zijn? Hoe is het met jullie allemaal?

Tot ziens!

We zijn eruit

2010-02-28T22:21:00.001+03:00

We zijn eruit! We blijven in Addis. Het verhaal achter onze beslissing kun je lezen in onze laatste nieuwsbrief.

Bid met ons mee!

2010-02-17T21:59:00.000+03:00

Vorig jaar kwamen we voor een week naar Addis Ababa om te kijken of er iets gedaan kon worden voor kinderen van zendelingen uit het Midden-Oosten en kinderen van zendelingen in Ethiopië. Er is hier een goede school en het zou heel mooi zijn als kinderen van zendelingen daar naartoe zouden kunnen gaan om goed onderwijs te krijgen en leeftijdgenoten om zich heen te hebben.

Het was allemaal zo mooi. Meerdere zendingsorganisaties hadden hetzelfde plan en gingen er voor. Er was een huis, motivatie, de school stond achter het plan, alles leek er klaar voor, het moest alleen nog uitgewerkt en huisouders gezocht worden. En….die huisouders waren wij.

Nu bijna een jaar later. Veel is veranderd in een jaar.

De zendingsorganisaties hebben besloten niet samen te werken, alle plannen lijken van tafel geveegd. Geen huis, geen prioriteit, geen motivatie, geen geld, geen….,

Wel ziet iedereen de noodzaak van een gasthuis.

Een organisatie gaat alleen verder voor eigen kinderen en als er ruimte is eventueel op jaarbasis kunnen ook andere kinderen gebruik maken van het gasthuis. Wij kunnen misschien gastouders worden in het gasthuis voor deze organisatie. Maar is dat waarvoor we hier heen zijn gekomen?

Steeds lijken deuren te openen en weer te sluiten, dan weer een kiertje en dan weer een BOEM.

We bidden om wijsheid in deze situatie. Wat moeten we doen, hoe kunnen we de kinderen van zendelingen verder helpen zodat de ouders vol vertrouwen hun werk kunnen doen?

Veel vragen. We hopen steeds antwoorden te krijgen. Bid alsjeblieft met ons mee!!

Nog geen duidelijkheid

2010-02-15T22:16:00.000+03:00

Al een tijdje weinig op onze weblog gezet. Er gaat zoveel door ons heen, dat we eigenlijk niet weten wat te schrijven. elke dag lijkt weer iets anders te brengen en het lijkt dat we maar afwachten tot we meer weten voordat we wat schrijven. Maar het blijft steeds afwachten. Erg lastig.
Maar als we wat meer duidelijkheid hebben laten we het weten!!
Blijf alsjeblieft voor ons bidden.

Uitkomst vergadering

2010-02-07T19:34:00.002+03:00

We dachten maar even te schrijven over hoe de vergadering is gelopen en wat dat voor ons betekent.

Ten eerste: SIL en SIM hebben besloten dat boarding nodig is en dat het dus moet gaan gebeuren, prioriteit. Ten tweede: ze willen dat Bingham de officiële eigenaar ervan is. woensdag is er een board meeting van Bingham waar dat op de agenda gaat staan. Ten derde: een dorm moet op een compound zijn waar er ook andere mensen zijn. SIM heeft een compound met een gebouw met drie appartementen dat ervoor gebruikt zou kunnen worden. Ten vierde: ze willen het wat klein houden het eerste jaar. misschien dat SIM alleen voor hun nood iets doet (3-5 kinderen) en de Deense zending voor hun 2kinderen.

Het blijft voor ons nog wel spannend, want het is nu nog niet duidelijk wat precies onze rol zal zijn in het geheel. Veel zal ook afhangen van de vergadering op woensdag.

Vergadering

2010-02-05T01:02:00.000+03:00

Donderdag 4 februari komen de leiders van verschillende zendingsorganisaties hier in Addis Ababa samen om te praten over een kosthuis voor kinderen van zendelingen. Een jaar geleden leek het er op dat het huis er bij nu zal zijn, maar door veel problemen staat er nu nog niets op de planning. Deze vergadering is erg belangrijk omdat wij en de zendelingen hier met kinderen graag willen weten hoe het verder gaat en hoe we onze toekomst verder moeten plannen.

Amhaars

2010-01-24T20:17:00.001+03:00

Van je kinderen kan je veel leren! Maar.....het wordt toch wel veel als ik van mijn peutertje van nog geen 1 jaar Amhaarse woorden leer.
Tamar spreekt een paar woorden, waarvan de helft in het Amhaars.
Aron spreekt steeds meer Engels en Ruth komt met haar eerste Engelse zinnetjes opeens.
Nou wij nog!
Blijven oefenen

Kosthuis?

2010-01-16T17:19:00.000+03:00

We geven het idee van een kosthuis openen in Addis Ababa nog niet op. We horen van steeds meer kinderen die baat zouden hebben van een kosthuis. Maar we zijn al halverwege januari en eind januari valt de definitieve beslissing. We proberen niet met ons hoofd al verder te denken,....we blijven hopen en zijn open voor wat er de tweede helft van de maand gaat gebeuren.

Kamperen op nieuwjaarsdag

2010-01-07T23:17:00.001+03:00

We zijn een paar daagjes wezen kamperen bij een meer. Op een houtvuurtje koken en afwassen in het meer. Lekker even weg uit de stad en de luchtvervuiling.
Mirjam en de kinderen vonden het fantastisch, Dirk-Jan miste een stoel, matras, extra deken. Het voordeel van bijna niets meenemen vond Mirjam is dat er bij thuiskomst weinig is op te ruimen!!!! We waren inderdaad zo klaar met uitpakken.
Tijdens onze vakantie en ook nu hangt er vaak de vraag in de lucht.......wat in 2010!
Bidden, denken, zoeken, wachten.......................
Een goed 2010 toegewenst van ons vijven!

Nieuw jaar!?

2010-01-01T22:40:00.000+03:00

Vragen

2009-12-23T21:38:00.002+03:00

Als aanvulling op het vorige blogbericht hier een stukje dat geplaatst gaat worden in de info (contactblad gemeente Salem):

Beste Salem vrienden,

Het eerste half jaar zit er op in Ethiopië. Dirk-Jan geeft les op een christelijke school die tot doel heeft goede en betaalbare scholing te bieden aan kinderen van zendelingen. Hij heeft 2 klassen Biologie, Natuurkunde en Scheikunde (3 en 4), één klas Biologie (5) en één klas Geschiedenis en Aardrijkskunde (1). Het zijn volle dagen, ’s morgens kwart over 7 weg en over het algemeen net voor 6 weer thuis. Alleen Aron gaat ’s morgens naar school en Mirjam is dus veel bezig met de kinderen (Ruth en Tamar zijn gewoon thuis de hele dag). Ze is wel bezig om een lokale taal te leren, als jullie willen weten hoe het eruit ziet of hoe het klinkt, even vragen aan Elsa.
We wonen heel prettig en hebben veel aardige mensen ontmoet. We zijn ook betrokken bij een internationale Lutherse kerk. Mirjam doet zondagschool en Dirk-Jan speelt gitaar en is kerkenraadslid.
Maar we zijn hier niet naar toegegaan omdat het hier zo leuk wonen is of omdat er aardige mensen zijn. We zijn hiernaartoe gekomen om een gasthuis te starten voor kinderen van zendelingen die niet in de hoofdstad wonen en wel graag naar een goede Engelstalige school willen. Zoals jullie begrijpen zijn er heel wat zendelingen die hun werk op het platteland doen of in kleinere steden. Ook zijn er heel wat zendelingen in omliggende landen die hier op termijn ook gebruik van zouden willen maken.
Het vervelende is dat alles nu op losse schroeven staat. Het was de bedoeling dat het een samenwerkingverband zou zijn van verschillende zendingsorganisaties. Het zag er allemaal veelbelovend uit toen we in maart op “ontdekkingbezoek” waren. Maar een paar weken geleden hebben alle organisaties zich min of meer teruggetrokken. Het begon met een inter-organisatie werkgroep hier. Wij kwamen in maart om polshoogte te nemen hoe ver het was en werden uitgenodigd om dit schooljaar te komen en mee te werken om het van de grond te krijgen. Wij gingen in op hun idee en waren precies de mensen die nodig leken. Maar nu wil niemand het organisatorisch trekken, niemand wil er geld aan uitgeven (zelfs niet om het op te starten) en het heeft opeens geen prioriteit. Een heel vervelende situatie voor ons. We hopen dat het tij nog zal keren (wonderen gebeuren!) maar realistisch gezien lijkt het erop dat datgene waar we voor naar Ethiopië zijn gekomen niet doorgaat. Grote vragen spelen door onze hoofden. Waarom, hebben wij iets verkeerd gedaan/verstaan, wat nu, etc. We stellen jullie gebed op prijs. We houden ook een weblog bij waar we wekelijks iets nieuws in proberen te schrijven als jullie op de hoogte willen blijven. Bendiks en Judith zijn normaal ook up to date en schrijven, skypen en telefoneren kan natuurlijk ook.

Vanuit Addis Abeba,

Dirk-Jan, Mirjam, Aron, Ruth en Tamar

Sneeuw in Ethiopië?

2009-12-22T21:42:00.001+03:00

Hoe is het in het witte Nederland? Ik kan alleen maar zeggen: IK BEN JALOERS!!
DJ's ouders willen ons op de webcam laten zien hoeveel sneeuw er in hun tuin ligt. Maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen het aan Aron te laten zien. Hij vindt het ok dat we hier wonen, zolang er maar geen sneeuw in Nederland ligt. Oei.Laten we het maar niet over schaatsen hebben, hij weet dat er nog een paar bij opa en oma op zolder liggen. Ja, hij mist de winter, en......ik begrijp het helemaal. Nou ja, ik mis alleen de hele leuke dingen van de winter.

Met het gasthuis voor kinderen van zendelingen opzetten gaat het niet zo als we hadden gehoopt. We zien de vraag en zien de nood en we horen van de hoop die ouders hebben dat het er komt. Maar.................................., veel maren. We geven de hoop niet op, maar het is moeilijk. Alles staat even op zijn kop en alle plannen en zekerheden voor de komende paar jaar lijken van tafel te worden geveegd.
Ja, beetje open einde voor dit stukje weblog, maar dat is waar we staan.

Kerst in Etiopië

2009-12-16T01:01:00.001+03:00

De lampjes beginnen ook hier te branden. Mirjam heeft een paar takken van een boom getrokken en zo hebben we een kerstboom gemaakt. Ruth en Aron zijn met kerststalletjes bezig geweest en zijn erg trots op hun resultaat.

Ja, het wordt ook hier kerst. Buiten is er niets van te merken, maar thuis en op school proberen we er toch iets mee te doen.
Aron heeft een kerstspel opgevoerd afgelopen vrijdag. We hebben er erg van genoten, Mirjam had zelfs tranen in haar ogen (van het lachen)
De mensen kijken ons hier soms een beetje vreemd aan: ''Kerst, niet een beetje vroeg?'' Ethiopische kerst is pas in januari. Voordeel is dat we de lampjes lekker lang kunnen laten hangen. Maar ja, de kerstlampjes horen weer niet bij een Ethiopische kerst. Mmmmm misschien zitten we er met al die bomen, lampjes en zo toch een beetje naast.

Ruth is gek van kerstkaarten die we hier in een Katholieke boekwinkel kunnen kopen. Ze geeft ze graag weg aan de bedelaars. Ruth wordt al een echte postbode! En.....die zie je hier niet veel.

Sinterklaas en de Somalische piraten

2009-12-07T21:25:00.001+03:00

Sinterklaas' boot was overvallen door Somalische piraten, maar hij is gelukkig toch veilig hier bij de ambassade aan gekomen. Aron vroeg zich wel af wat de piraten met de baard van Sinterklaas hadden gedaan, die zag er niet helemaal gezond uit.
Mirjams moeder is zondag weer vertrokken naar Nederland na een bezoek van twee weken. Het leek wel twee weken vakantie, en de kinderen vonden het fantastisch om hun oma hier te hebben. Mirjam moet nu weer hard gaan leren, heeft twee weken niets gedaan, oei oei.
Dirk-Jan heeft al zijn rapporten af gekregen en ziet uit naar de kerstvakantie. Het is een druk eerste jaar geweest, met nieuwe vakken, klassen en natuurlijk een nieuw land. Alles was nieuw en hij moest er meteen volop in springen. Maar nog twee weken en dan kan hij even uitblazen.

Regen

2009-12-06T19:46:00.001+03:00

Ja, je maakt wat mee! Het heeft van de week twee keer geregend en het had tot juli niet meer moeten regenen. Ja, dat is even schrikken.
Dirk-Jan is druk bezig geweest met rapporten schrijven. Over iedere leerling moeten een paar regels geschreven worden en omdat hij een hand vol klassen heeft telt dat bij elkaar aardig aan.
Mirjams moeder is op het moment op visite. De kinderen genieten. Wat een plezier om een oma te hebben. Zal weer even afkicken zijn als ze weg gaat.
Gelukkig heeft Mirjams moeder een fototoestel waar veel gebruik van wordt gemaakt, dus kunnen we voor de volgende nieuwsbrief in plaats van woorden eens plaatjes gebruiken.
Dus tot kijks dan maar!

Sinterklaas in Etiopië

2009-11-28T13:10:00.000+03:00

Deze week is Riet Fabriek hier op bezoek, Mirjam's moeder. En gelijk zit er vanalles in de schoenen!
Na de onverwachte dood van onze konijntjes hebben we nu twee nieuwe, na een week leven ze nog steeds. We hebben ook een duif aan het nesten op onze veranda, er zitten 4 kleine duifjes in, leuk voor de kinderen om ze groter te zien worden. Voor Dirk-Jan is het raport schrijf tijd. Voor elk kind moeten er tussen de 3 en 10 regels worden geschreven (60 raporten). Uitleg waarom een kind een onvoldoende heeft en hoe het beter kan, niet altijd makkelijk (wel 20 onvoldoendes, ligt het aan Dirk-Jan?).
Volgende week de eerste kerkeraads vergadering voor Dirk-Jan. Tot februari vult hij de plek van iemand die zijn termijn niet vol kon maken vanwege verhuizing naar een ander land.
5 december komt Sinterklaas naar de ambassade, daar kijken de kinderen naar uit, hopelijk heeft hij wat voor ze meegenomen uit Spanje.

Vragen

2009-11-15T01:17:00.002+03:00

Aron, Ruth en Tamar voelen zich helemaal thuis in Addis Ababa. Dit is waar ze wonen en waar ze gelukkig zijn, al is er natuurlijk soms ook de harde realiteit in hun leventjes. Door de stad zien we regelmatig auto's rijden met een rond verbodsbord er op en een wapen er in met een rode streep er door. Natuurlijk gaan de kinderen vragen wat dat is. Dus ik leg aan Aron en Ruth uit dat er soms oorlog is in landen dicht bij Ethiopië en dat de mensen daar dn weten dat er geen wapens in die auto's zitten en ze niet op de auto's moeten schieten. Geen probleem voor Ruth en die babbelt vrolijk verder. Bij Aron schoot dat helemaal anders. Hij werd boos, verdrietig en kon het niet geloven. ''Vroeger was er oorlog maar nu niet meer, oorlog mag niet.'' Helemaal in paniek. Ik leg dus uit dat er hier geen oorlog is maar wel in andere landen in Afrika. Wat een verdriet. ''Waarom doen mensen dat? Het mag niet" Ja, geef daar maar eens antwoord op! Wat een harde realiteit.

We zien veel mensen op straat liggen. Natuurlijk komt dan ook de vraag van de kinderen waarom ze op straat slapen. Ja, makkelijk antwoord is daar op te geven. ''Ze hebben geen huis.'' Dan komt de vraag:''waarom wonen ze dan niet in een flat?"'. (slim he?) Antwoord is weer makkelijk te geven (al is het wel even slikken):''Ze hebben geen geld'' ''Waarom kunnen ze dan niet in een flat wonen zonder geld te betalen, we moeten delen, toch?'' Ja, geef daar maar eens antwoord op! Wat een harde realiteit.

DJ heeft een hok gemaakt voor konijntjes. We hebben maandag twee schattige konijntjes gekregen. Echte knuffel konijntjes. Vanmorgen vond Ruthje ze dood in het hok. Een wilde kat heeft ze te pakken gehad.''Ja, de kat had ook honger.'' Eindelijk kan ik eens antwoord geven! Maar wat hebben we ook veel mooie dingen hier. Bloemen die het hele jaar rond bloeien. Mensen die elkaar lief hebben! Heel mooi.

Kosthuis

2009-11-11T01:14:00.001+03:00

We zijn bezig om een kosthuis op te zetten voor kinderen van zendelingen. Er moet met veel organisaties overlegd worden. We hebben de eerste vergadering gehad en we hebben aan begin december weer een vergadering. We hopen daarna wat concretere stappen te kunnen zetten zodat er in de zomer 2010 een kosthuis geopend kan worden.

Volgende week hebben we een oriëntatie weekend met Wycliffe. Het is maar voor drie dagen, maar in die drie dagen moet er heel wat besproken en geleerd worden. Het wordt dus een druk programma. De kinderen gaan ook mee, dus het wordt dubbel druk, maar vast ook gezellig. Om het land wat beter te leren kennen gaan we naar een stadje ten zuiden van Addis Ababa. We zijn erg benieuwd, dit wordt de eerste keer dat we de stad uit gaan.

We gaan hier naar een internationale Lutherse Kerk. We voelen ons al redelijk thuis. Dirk-Jan speelt vaak gitaar en Mirjam helpt met de zondag school en crèche.
Dirk-Jan is gevraagd voor de kerkenraad. Er zijn meer mensen gevraagd en de volgende kerkenraad vergadering wordt overlegd wie ze vragen om het team te versterken. Omdat volleybal training eind deze maand stopt (dit koste Dirk-Jan ongeveer 4 uur per week) krijgt Dirk-Jan iets meer tijd.

Mirjam kent eindelijk het hele alfabet, maar leest als een kind dat net in groep 3 is gestart. Erg spannend om te kijken of je de wordpuzzel kan ontcijferen. Maar ja, dit is nog veilig thuis. Een grotere stap is het huis uit te aan en ook echt de taal uit te proberen en heel veel fouten te maken. Gelukkig zijn de meeste mensen erg positief en waarderen het dat ze probeert te praten in het Amhaars.

Contrast

2009-10-22T22:30:00.001+03:00

We hebben een weekje vakantie. Dirk-Jan is vandaag de hele dag naar school om scheikunde proefjes uit te proberen en lessen voor te bereiden, maar verder heeft hij ook wel wat vakantie gehad deze week.
Mirjam heeft een weekje geen taalstudie en studeert ook niet en ze begint het bijna te missen.
Ruth geniet er van dat Aron de hele dag thuis is en ze iemand heeft om mee te spelen.
Gisteren met Aron en Ruth boodschappen wezen doen. Ruth en Aron vonden het erg leuk, vooral toen ze van de winkeleigenaar een lolly kregen. Wat een contrast met de bedelaar die tegelijkertijd bij de deur met niets wordt weggestuurd. Het contrast is er altijd, waar je ook bent, maar hier is het zo zichtbaar omdat het naast elkaar staat.

Vakantie

2009-10-18T23:46:00.000+03:00

Nog een dag en dan hebben Dirk-Jan en Aron vakantie van school. Ook Mirjam heeft een weekje geen taalstudie.
Het lijkt nu toch echt het einde van het regenseizoen en na de regen is de wind gekomen. Zonnig weer met een koele wind. Echt weer om te verbranden. We zitten dicht bij de evenaar op 2400 meter hoogte en het voelt niet heel warm maar er is wel veel zon. Ja, smeren dus!
Met Ruth en Tamar gaat het een stuk beter. We hebben antibiotica gekocht wat nog geen twee euro kost voor een hele kuur. Lijkt niks, maar voor veel mensen hier een dag werken. Wat een verschillen. Hoe gaan we daar mee om? Moeilijk.

Weer ziek

2009-10-13T22:22:00.001+03:00

Even wat voor op het weblog:
Iedereen lijkt wel ziek te worden.
Eerst Aron, gelukkig was hij na drie dagen weer beter.
Daarna kwam Tamar, ze is al weer aan de beterende hand, maar heeft nog steeds een nare hoest.
En nu Ruth. Na drie dagen koorts boven de 39 graden en tegen de 40 aan een bezoek gebracht aan de dokter.
Ze had een oorontsteking, urineweg infectie en daar bovenop nog het zelfde wat Aron en Tamar hebben gehad.
Gelukkig hebben we nu medicijnen!
We hopen dat het hier bij blijft, we zijn net in het land en de dokter kent ons al aardig.

Druk, druk

2009-10-08T21:21:00.001+03:00

Dirk-Jan maakt nog steeds lange dagen en moet daarnaast deze week ook nog rapporten schrijven. Dus het is druk. Voor het eind van de maand hebben we een groep mensen uitgenodigd om verder te praten over de opzet van het kosthuis. We zien dat er veel interesse is, maar tegelijkertijd zijn veel mensen erg druk en is het moeilijk om iedereen bij elkaar te krijgen om concrete plannen te maken. Mirjam begint de eerste zinnetjes in het Amhaars te praten. Erg moeilijk, maar beetje bij beetje kan ze steeds meer verstaan, zeggen en vragen. Aron is nog steeds erg bewogen met een paar bedelaars op de hoek van de straat. Op het moment is hij ziek en ligt veel op de bank. Ruth is vrienden met de tuinman/bewaker geworden en samen lopen ze hand in hand de planten water te geven. Ze voelt zich elke dag meer thuis. Tamar zet eindelijk haar eerste stapjes en dat werd hard tijd, nog maar twee broeken vertonen geen scheuren bij de knieën. We hebben soms een erg goede internetverbinding (goed voor Ethiopië) en kunnen skypen met mensen . We staan onder de naam ''dirk-jan baarsen'' en op die manier kunnen we dus GRATIS met mensen uit Nederland praten. Erg leuk.

Weer beter

2009-10-04T00:15:00.001+03:00

Mirjam is weer helemaal beter. En de auto is weer gemaakt. Ze baalt nog steeds dat in het drukke verkeer al die jaren in Afrika nooit iets is gebeurd, maar dat ze wel tegen een paaltje aan rijdt. Maar misschien is het meer de trots die het moeilijk maakt.
Dirk-Jan maakt nog steeds lange dagen en dat zal wel even zo doorgaan. Om 7 uur van huis, om 18 uur thuiskomen en dan nog nakijkwerk en lessen voorbereiden.
Aron vindt het moeilijk dat niemand op school Nederlands verstaat en haalt thuis dubbel in, wat een kletser begint hij te worden. Wel gezellig.
Aron is erg betrokken bij de bedelaars op straat en wil zelfs zijn bed en kamer met ze delen. Mirjam heeft daar wat meer moeite mee, maar vooral omdat Aron een goed hart laat zien en ja......Kan je zeggen dat je niet alles kan delen, of willen we niet alles delen? Moeilijk antwoorden. Wat is waarheid?
De regen is gestopt en Tamar is niet meer binnen te houden, samen met Ruth ontdekt ze de tuin en er is heel wat te ontdekken.
We beginnen te wennen, maar tegelijkertijd beginnen we steeds meer te zien, mooie dingen, maar ook verdrietige dingen. Soms best moeilijk, maar wel realistisch.

Ziek

2009-09-26T21:00:00.001+03:00

Beste allemaal,

Wat kan er veel in korte tijd gebeuren! Afgelopen week heeft Mirjam haar eerste "auto ongeluk" gehad, ze reed de geparkeerde auto tegen een paaltje. Het is al weer gerepareerd, alleen blikschade.
Verder blijft Mirjam in het nieuws, borstontsteking. Vrijdag wist ze het zeker (het is niet de eerste keer) en gelukkig was er iemand even langs en die heeft haar bij de kliniek gebracht. Gelijk pillen mee etc. Gaat nu al weer een stuk beter, geen koorst meer.
Vanwege het werk van Dirk-Jan op school hebben we een gratis "abonnement" op de SIM kliniek (een grootste zendingsorganisatie in Ethiopië), geen wachttijden en altijd eem dokter telefonisch bereikbaar, kwam heel goed uit.
Verder was er afgelopen vrijdag een volleybal wedstrijd tussen wat leraren van Bingham Academy en het jongens volleybal team (15-18 jr.) dat Dirk-Jan traint en coacht (3x per week!).

Jarige

2009-09-25T22:06:00.000+03:00

Ruth is afgelopen maandag 3 jaar geworden en de dag begonnen we met een feestje. Wat is het spannend om jarig te zijn!
Een vriendinnetje is vanmorgen komen spelen, het was erg gezellig.
Ruth heeft al heel wat plekken haar verjaardag gevierd.
Een in Senegal,
Twee in Nederland,
Drie in Ethiopie!
Dus een hiep hiep hoera vanuit hier!

Leerschool

2009-09-16T22:59:00.000+03:00

Wat een leerschool.
Aron leert veel Engels. Hij begint zijn eerste volle zinnetjes Engels te praten en verder ratelt hij er gewoon in het Nederlands op los. Aron leert ook goed met zijn frustatie om te gaan als het met de taal niet altijd direct lukt. Erg knap van zo'n klein jongetje.
Ruth begint te leren dat niet iedereen het zo goed heeft als wij. Er zijn ook mensen zijn die weinig eten hebben en geen dak boven hun hoofd. Als we op straat lopen krijgen we beide een levensles waar we in Nederland niet vaak mee geconfronteerd werden.
Tamar begint woordjes te vormen, 'aap' is het favoriete woordje.
Dirk-Jan leert ook, maar is vooral de kinderen op Bingham veel aan het leren.
Op het moment ervaar ik (Mirjam) het enthousiasme van en groep 3 kind dat net begint te leren lezen. Ik ken de eerste 34 letter van het Ethiopische alfabet (nog een stuk of honderd te gaan!). Wat een plezier om die letters aan elkaar te zetten en woordjes te kunnen lezen.
Deze eerste maanden zijn Grote lessen voor ons, maar we hopen dat ze ons ook leren om goed hier Ethiopië te leven.

Druk, druk, druk

2009-09-05T22:56:00.000+03:00

Even snel een berichtje. Gisteren heeft onze schooldirecteur een auto ongeluk gehad, hij zat tussen twee vrachtwagens en kon er niks aan doen.
Het verkeer hier is sowieso een uitdaging. Bid voor ons aangezien ik elke dag met Aron naar school ga met de auto (ongeveer 30 minuten).
Verder is er cholera in de stad, dus veel handen wassen. Maar denk bv. aan Tamar die nog steeds kruipt en haar handen in haar mond doet. Of Ruth die het heerlijk vindt om met zand te spelen, ook op straat.
Verder gaat het goed op school en ook goed thuis. Mirjam is bezig haar Amhaarse lessen te organiseren en ik moet een boel leren voordat ik sommige dingen les geef aangezien ik het soms voor de eerste keer zie (of het al ben vergeten). Dus het zijn lange dagen, kwart over 7 in de auto en tussen 5 en 6 weer thuis. 7 uur kinderen naar bed en dan nog wat lessen voorbereiden.
Maandag begint het volleybalseizoen voor de 16 plussers. We hebben een jongens en een meisjes team. Zij zullen spelen tegen de andere internationale scholen hier in Addis (6 geloof ik). Ik train en coach de jongens op maandag, woensdag en vrijdag na school (vandaar zo laat thuis) en af en toe op een van die dagen een wedstrijd. Maandag 7 september de eerste training.

School begint bijna.

2009-08-17T23:02:00.001+03:00

Beste mensen,
We blijven gewoon wonen waar we wonen. Waarschijnlijk geef ik ook gewoon Sciences en Biologie, maar misschien maar 1 biologie klas ipv twee en een geschiedenis/aardrijkskunde klas in de plaats.
Verder zitten we midden in onze oriëntatie, gaat echt heel goed. Aron, Ruth en Tamar doen het ook goed. Vooral Ruth heeft wat tijd nodig om te wennen maar het gaat steeds beter. Aron doet het best, die is weer helemaal op z'n plek. Als je hem op z'n best hebt meegemaakt in NL, zo is hij hier bijna altijd en beter.
We hopen een echte officiële nieuwsbrief te maken volgende week.
School start op 25 augustus.

Aangekomen

2009-08-09T22:30:00.000+03:00

We zijn nu ruim een week in Addis Abeba. Al onze bagage is aangekomen en we hebben alles al uitgepakt.
We zijn erg blij met ons huis, vooral ook de kinderen, heerlijk veel ruimte om te spelen. Aron en Ruth delen een stapelbed en Tamar heeft ook haar eigen kamer.
Misschien gaat DJ toch geen Sience en Biologie geven. Er zijn een aantla mensen die niet kunnen komen en er is een grote nood in de Social Studies (geschiedenis en aardrijkskunde). Ook leuk, maar helaas zijn dat de 11-14 jarigen.
Misschien dat Mirjam ook nog wat gaat lesgeven. De groep 6 leerkracht komt niet. Wellicht dat Mirjam een paar ochtenden kan helpen. Komende week hebben we gesprekken over hoe het allemaal zal gaan. Misschien betekent het ook dat we beter kunnen verhuizen naar de school compound. Hebben we eerlijk gezegd geen zin in, beginnen net te wennen aan de buurt, weten nu een beetje waar de winkels zijn etc.
Later meer...

Dirk-Jan & Mirjam en de kinderen