Sinterklaas in Etiopië

Deze week is Riet Fabriek hier op bezoek, Mirjam's moeder. En gelijk zit er vanalles in de schoenen!
Na de onverwachte dood van onze konijntjes hebben we nu twee nieuwe, na een week leven ze nog steeds. We hebben ook een duif aan het nesten op onze veranda, er zitten 4 kleine duifjes in, leuk voor de kinderen om ze groter te zien worden. Voor Dirk-Jan is het raport schrijf tijd. Voor elk kind moeten er tussen de 3 en 10 regels worden geschreven (60 raporten). Uitleg waarom een kind een onvoldoende heeft en hoe het beter kan, niet altijd makkelijk (wel 20 onvoldoendes, ligt het aan Dirk-Jan?).
Volgende week de eerste kerkeraads vergadering voor Dirk-Jan. Tot februari vult hij de plek van iemand die zijn termijn niet vol kon maken vanwege verhuizing naar een ander land.
5 december komt Sinterklaas naar de ambassade, daar kijken de kinderen naar uit, hopelijk heeft hij wat voor ze meegenomen uit Spanje.

Vragen

Aron, Ruth en Tamar voelen zich helemaal thuis in Addis Ababa. Dit is waar ze wonen en waar ze gelukkig zijn, al is er natuurlijk soms ook de harde realiteit in hun leventjes. Door de stad zien we regelmatig auto's rijden met een rond verbodsbord er op en een wapen er in met een rode streep er door. Natuurlijk gaan de kinderen vragen wat dat is. Dus ik leg aan Aron en Ruth uit dat er soms oorlog is in landen dicht bij Ethiopië en dat de mensen daar dn weten dat er geen wapens in die auto's zitten en ze niet op de auto's moeten schieten. Geen probleem voor Ruth en die babbelt vrolijk verder. Bij Aron schoot dat helemaal anders. Hij werd boos, verdrietig en kon het niet geloven. ''Vroeger was er oorlog maar nu niet meer, oorlog mag niet.'' Helemaal in paniek. Ik leg dus uit dat er hier geen oorlog is maar wel in andere landen in Afrika. Wat een verdriet. ''Waarom doen mensen dat? Het mag niet" Ja, geef daar maar eens antwoord op! Wat een harde realiteit.

We zien veel mensen op straat liggen. Natuurlijk komt dan ook de vraag van de kinderen waarom ze op straat slapen. Ja, makkelijk antwoord is daar op te geven. ''Ze hebben geen huis.'' Dan komt de vraag:''waarom wonen ze dan niet in een flat?"'. (slim he?) Antwoord is weer makkelijk te geven (al is het wel even slikken):''Ze hebben geen geld'' ''Waarom kunnen ze dan niet in een flat wonen zonder geld te betalen, we moeten delen, toch?'' Ja, geef daar maar eens antwoord op! Wat een harde realiteit.

DJ heeft een hok gemaakt voor konijntjes. We hebben maandag twee schattige konijntjes gekregen. Echte knuffel konijntjes. Vanmorgen vond Ruthje ze dood in het hok. Een wilde kat heeft ze te pakken gehad.''Ja, de kat had ook honger.'' Eindelijk kan ik eens antwoord geven! Maar wat hebben we ook veel mooie dingen hier. Bloemen die het hele jaar rond bloeien. Mensen die elkaar lief hebben! Heel mooi.

Kosthuis

We zijn bezig om een kosthuis op te zetten voor kinderen van zendelingen. Er moet met veel organisaties overlegd worden. We hebben de eerste vergadering gehad en we hebben aan begin december weer een vergadering. We hopen daarna wat concretere stappen te kunnen zetten zodat er in de zomer 2010 een kosthuis geopend kan worden.

Volgende week hebben we een oriëntatie weekend met Wycliffe. Het is maar voor drie dagen, maar in die drie dagen moet er heel wat besproken en geleerd worden. Het wordt dus een druk programma. De kinderen gaan ook mee, dus het wordt dubbel druk, maar vast ook gezellig. Om het land wat beter te leren kennen gaan we naar een stadje ten zuiden van Addis Ababa. We zijn erg benieuwd, dit wordt de eerste keer dat we de stad uit gaan.

We gaan hier naar een internationale Lutherse Kerk. We voelen ons al redelijk thuis. Dirk-Jan speelt vaak gitaar en Mirjam helpt met de zondag school en crèche.
Dirk-Jan is gevraagd voor de kerkenraad. Er zijn meer mensen gevraagd en de volgende kerkenraad vergadering wordt overlegd wie ze vragen om het team te versterken. Omdat volleybal training eind deze maand stopt (dit koste Dirk-Jan ongeveer 4 uur per week) krijgt Dirk-Jan iets meer tijd.

Mirjam kent eindelijk het hele alfabet, maar leest als een kind dat net in groep 3 is gestart. Erg spannend om te kijken of je de wordpuzzel kan ontcijferen. Maar ja, dit is nog veilig thuis. Een grotere stap is het huis uit te aan en ook echt de taal uit te proberen en heel veel fouten te maken. Gelukkig zijn de meeste mensen erg positief en waarderen het dat ze probeert te praten in het Amhaars.