Aron, Ruth en Tamar voelen zich helemaal thuis in Addis Ababa. Dit is waar ze wonen en waar ze gelukkig zijn, al is er natuurlijk soms ook de harde realiteit in hun leventjes. Door de stad zien we regelmatig auto's rijden met een rond verbodsbord er op en een wapen er in met een rode streep er door. Natuurlijk gaan de kinderen vragen wat dat is. Dus ik leg aan Aron en Ruth uit dat er soms oorlog is in landen dicht bij Ethiopië en dat de mensen daar dn weten dat er geen wapens in die auto's zitten en ze niet op de auto's moeten schieten. Geen probleem voor Ruth en die babbelt vrolijk verder. Bij Aron schoot dat helemaal anders. Hij werd boos, verdrietig en kon het niet geloven. ''Vroeger was er oorlog maar nu niet meer, oorlog mag niet.'' Helemaal in paniek. Ik leg dus uit dat er hier geen oorlog is maar wel in andere landen in Afrika. Wat een verdriet. ''Waarom doen mensen dat? Het mag niet" Ja, geef daar maar eens antwoord op! Wat een harde realiteit.
We zien veel mensen op straat liggen. Natuurlijk komt dan ook de vraag van de kinderen waarom ze op straat slapen. Ja, makkelijk antwoord is daar op te geven. ''Ze hebben geen huis.'' Dan komt de vraag:''waarom wonen ze dan niet in een flat?"'. (slim he?) Antwoord is weer makkelijk te geven (al is het wel even slikken):''Ze hebben geen geld'' ''Waarom kunnen ze dan niet in een flat wonen zonder geld te betalen, we moeten delen, toch?'' Ja, geef daar maar eens antwoord op! Wat een harde realiteit.
DJ heeft een hok gemaakt voor konijntjes. We hebben maandag twee schattige konijntjes gekregen. Echte knuffel konijntjes. Vanmorgen vond Ruthje ze dood in het hok. Een wilde kat heeft ze te pakken gehad.''Ja, de kat had ook honger.'' Eindelijk kan ik eens antwoord geven! Maar wat hebben we ook veel mooie dingen hier. Bloemen die het hele jaar rond bloeien. Mensen die elkaar lief hebben! Heel mooi.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten