Als aanvulling op het vorige blogbericht hier een stukje dat geplaatst gaat worden in de info (contactblad gemeente Salem):
Beste Salem vrienden,
Het eerste half jaar zit er op in Ethiopië. Dirk-Jan geeft les op een christelijke school die tot doel heeft goede en betaalbare scholing te bieden aan kinderen van zendelingen. Hij heeft 2 klassen Biologie, Natuurkunde en Scheikunde (3 en 4), één klas Biologie (5) en één klas Geschiedenis en Aardrijkskunde (1). Het zijn volle dagen, ’s morgens kwart over 7 weg en over het algemeen net voor 6 weer thuis. Alleen Aron gaat ’s morgens naar school en Mirjam is dus veel bezig met de kinderen (Ruth en Tamar zijn gewoon thuis de hele dag). Ze is wel bezig om een lokale taal te leren, als jullie willen weten hoe het eruit ziet of hoe het klinkt, even vragen aan Elsa.
We wonen heel prettig en hebben veel aardige mensen ontmoet. We zijn ook betrokken bij een internationale Lutherse kerk. Mirjam doet zondagschool en Dirk-Jan speelt gitaar en is kerkenraadslid.
Maar we zijn hier niet naar toegegaan omdat het hier zo leuk wonen is of omdat er aardige mensen zijn. We zijn hiernaartoe gekomen om een gasthuis te starten voor kinderen van zendelingen die niet in de hoofdstad wonen en wel graag naar een goede Engelstalige school willen. Zoals jullie begrijpen zijn er heel wat zendelingen die hun werk op het platteland doen of in kleinere steden. Ook zijn er heel wat zendelingen in omliggende landen die hier op termijn ook gebruik van zouden willen maken.
Het vervelende is dat alles nu op losse schroeven staat. Het was de bedoeling dat het een samenwerkingverband zou zijn van verschillende zendingsorganisaties. Het zag er allemaal veelbelovend uit toen we in maart op “ontdekkingbezoek” waren. Maar een paar weken geleden hebben alle organisaties zich min of meer teruggetrokken. Het begon met een inter-organisatie werkgroep hier. Wij kwamen in maart om polshoogte te nemen hoe ver het was en werden uitgenodigd om dit schooljaar te komen en mee te werken om het van de grond te krijgen. Wij gingen in op hun idee en waren precies de mensen die nodig leken. Maar nu wil niemand het organisatorisch trekken, niemand wil er geld aan uitgeven (zelfs niet om het op te starten) en het heeft opeens geen prioriteit. Een heel vervelende situatie voor ons. We hopen dat het tij nog zal keren (wonderen gebeuren!) maar realistisch gezien lijkt het erop dat datgene waar we voor naar Ethiopië zijn gekomen niet doorgaat. Grote vragen spelen door onze hoofden. Waarom, hebben wij iets verkeerd gedaan/verstaan, wat nu, etc. We stellen jullie gebed op prijs. We houden ook een weblog bij waar we wekelijks iets nieuws in proberen te schrijven als jullie op de hoogte willen blijven. Bendiks en Judith zijn normaal ook up to date en schrijven, skypen en telefoneren kan natuurlijk ook.
Vanuit Addis Abeba,
Dirk-Jan, Mirjam, Aron, Ruth en Tamar
woensdag 23 december 2009
dinsdag 22 december 2009
Sneeuw in Ethiopië?
Hoe is het in het witte Nederland? Ik kan alleen maar zeggen: IK BEN JALOERS!!
DJ's ouders willen ons op de webcam laten zien hoeveel sneeuw er in hun tuin ligt. Maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen het aan Aron te laten zien. Hij vindt het ok dat we hier wonen, zolang er maar geen sneeuw in Nederland ligt. Oei.Laten we het maar niet over schaatsen hebben, hij weet dat er nog een paar bij opa en oma op zolder liggen. Ja, hij mist de winter, en......ik begrijp het helemaal. Nou ja, ik mis alleen de hele leuke dingen van de winter.
Met het gasthuis voor kinderen van zendelingen opzetten gaat het niet zo als we hadden gehoopt. We zien de vraag en zien de nood en we horen van de hoop die ouders hebben dat het er komt. Maar.................................., veel maren. We geven de hoop niet op, maar het is moeilijk. Alles staat even op zijn kop en alle plannen en zekerheden voor de komende paar jaar lijken van tafel te worden geveegd.
Ja, beetje open einde voor dit stukje weblog, maar dat is waar we staan.
DJ's ouders willen ons op de webcam laten zien hoeveel sneeuw er in hun tuin ligt. Maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen het aan Aron te laten zien. Hij vindt het ok dat we hier wonen, zolang er maar geen sneeuw in Nederland ligt. Oei.Laten we het maar niet over schaatsen hebben, hij weet dat er nog een paar bij opa en oma op zolder liggen. Ja, hij mist de winter, en......ik begrijp het helemaal. Nou ja, ik mis alleen de hele leuke dingen van de winter.
Met het gasthuis voor kinderen van zendelingen opzetten gaat het niet zo als we hadden gehoopt. We zien de vraag en zien de nood en we horen van de hoop die ouders hebben dat het er komt. Maar.................................., veel maren. We geven de hoop niet op, maar het is moeilijk. Alles staat even op zijn kop en alle plannen en zekerheden voor de komende paar jaar lijken van tafel te worden geveegd.
Ja, beetje open einde voor dit stukje weblog, maar dat is waar we staan.
woensdag 16 december 2009
Kerst in Etiopië
De lampjes beginnen ook hier te branden. Mirjam heeft een paar takken van een boom getrokken en zo hebben we een kerstboom gemaakt. Ruth en Aron zijn met kerststalletjes bezig geweest en zijn erg trots op hun resultaat.
Ja, het wordt ook hier kerst. Buiten is er niets van te merken, maar thuis en op school proberen we er toch iets mee te doen.
Aron heeft een kerstspel opgevoerd afgelopen vrijdag. We hebben er erg van genoten, Mirjam had zelfs tranen in haar ogen (van het lachen)
De mensen kijken ons hier soms een beetje vreemd aan: ''Kerst, niet een beetje vroeg?'' Ethiopische kerst is pas in januari. Voordeel is dat we de lampjes lekker lang kunnen laten hangen. Maar ja, de kerstlampjes horen weer niet bij een Ethiopische kerst. Mmmmm misschien zitten we er met al die bomen, lampjes en zo toch een beetje naast.
Ruth is gek van kerstkaarten die we hier in een Katholieke boekwinkel kunnen kopen. Ze geeft ze graag weg aan de bedelaars. Ruth wordt al een echte postbode! En.....die zie je hier niet veel.
Ja, het wordt ook hier kerst. Buiten is er niets van te merken, maar thuis en op school proberen we er toch iets mee te doen.
Aron heeft een kerstspel opgevoerd afgelopen vrijdag. We hebben er erg van genoten, Mirjam had zelfs tranen in haar ogen (van het lachen)
De mensen kijken ons hier soms een beetje vreemd aan: ''Kerst, niet een beetje vroeg?'' Ethiopische kerst is pas in januari. Voordeel is dat we de lampjes lekker lang kunnen laten hangen. Maar ja, de kerstlampjes horen weer niet bij een Ethiopische kerst. Mmmmm misschien zitten we er met al die bomen, lampjes en zo toch een beetje naast.
Ruth is gek van kerstkaarten die we hier in een Katholieke boekwinkel kunnen kopen. Ze geeft ze graag weg aan de bedelaars. Ruth wordt al een echte postbode! En.....die zie je hier niet veel.
maandag 7 december 2009
Sinterklaas en de Somalische piraten
Sinterklaas' boot was overvallen door Somalische piraten, maar hij is gelukkig toch veilig hier bij de ambassade aan gekomen. Aron vroeg zich wel af wat de piraten met de baard van Sinterklaas hadden gedaan, die zag er niet helemaal gezond uit.
Mirjams moeder is zondag weer vertrokken naar Nederland na een bezoek van twee weken. Het leek wel twee weken vakantie, en de kinderen vonden het fantastisch om hun oma hier te hebben. Mirjam moet nu weer hard gaan leren, heeft twee weken niets gedaan, oei oei.
Dirk-Jan heeft al zijn rapporten af gekregen en ziet uit naar de kerstvakantie. Het is een druk eerste jaar geweest, met nieuwe vakken, klassen en natuurlijk een nieuw land. Alles was nieuw en hij moest er meteen volop in springen. Maar nog twee weken en dan kan hij even uitblazen.
Mirjams moeder is zondag weer vertrokken naar Nederland na een bezoek van twee weken. Het leek wel twee weken vakantie, en de kinderen vonden het fantastisch om hun oma hier te hebben. Mirjam moet nu weer hard gaan leren, heeft twee weken niets gedaan, oei oei.
Dirk-Jan heeft al zijn rapporten af gekregen en ziet uit naar de kerstvakantie. Het is een druk eerste jaar geweest, met nieuwe vakken, klassen en natuurlijk een nieuw land. Alles was nieuw en hij moest er meteen volop in springen. Maar nog twee weken en dan kan hij even uitblazen.
zondag 6 december 2009
Regen
Ja, je maakt wat mee! Het heeft van de week twee keer geregend en het had tot juli niet meer moeten regenen. Ja, dat is even schrikken.
Dirk-Jan is druk bezig geweest met rapporten schrijven. Over iedere leerling moeten een paar regels geschreven worden en omdat hij een hand vol klassen heeft telt dat bij elkaar aardig aan.
Mirjams moeder is op het moment op visite. De kinderen genieten. Wat een plezier om een oma te hebben. Zal weer even afkicken zijn als ze weg gaat.
Gelukkig heeft Mirjams moeder een fototoestel waar veel gebruik van wordt gemaakt, dus kunnen we voor de volgende nieuwsbrief in plaats van woorden eens plaatjes gebruiken.
Dus tot kijks dan maar!
Dirk-Jan is druk bezig geweest met rapporten schrijven. Over iedere leerling moeten een paar regels geschreven worden en omdat hij een hand vol klassen heeft telt dat bij elkaar aardig aan.
Mirjams moeder is op het moment op visite. De kinderen genieten. Wat een plezier om een oma te hebben. Zal weer even afkicken zijn als ze weg gaat.
Gelukkig heeft Mirjams moeder een fototoestel waar veel gebruik van wordt gemaakt, dus kunnen we voor de volgende nieuwsbrief in plaats van woorden eens plaatjes gebruiken.
Dus tot kijks dan maar!
zaterdag 28 november 2009
Sinterklaas in Etiopië
Deze week is Riet Fabriek hier op bezoek, Mirjam's moeder. En gelijk zit er vanalles in de schoenen!
Na de onverwachte dood van onze konijntjes hebben we nu twee nieuwe, na een week leven ze nog steeds. We hebben ook een duif aan het nesten op onze veranda, er zitten 4 kleine duifjes in, leuk voor de kinderen om ze groter te zien worden. Voor Dirk-Jan is het raport schrijf tijd. Voor elk kind moeten er tussen de 3 en 10 regels worden geschreven (60 raporten). Uitleg waarom een kind een onvoldoende heeft en hoe het beter kan, niet altijd makkelijk (wel 20 onvoldoendes, ligt het aan Dirk-Jan?).
Volgende week de eerste kerkeraads vergadering voor Dirk-Jan. Tot februari vult hij de plek van iemand die zijn termijn niet vol kon maken vanwege verhuizing naar een ander land.
5 december komt Sinterklaas naar de ambassade, daar kijken de kinderen naar uit, hopelijk heeft hij wat voor ze meegenomen uit Spanje.
Na de onverwachte dood van onze konijntjes hebben we nu twee nieuwe, na een week leven ze nog steeds. We hebben ook een duif aan het nesten op onze veranda, er zitten 4 kleine duifjes in, leuk voor de kinderen om ze groter te zien worden. Voor Dirk-Jan is het raport schrijf tijd. Voor elk kind moeten er tussen de 3 en 10 regels worden geschreven (60 raporten). Uitleg waarom een kind een onvoldoende heeft en hoe het beter kan, niet altijd makkelijk (wel 20 onvoldoendes, ligt het aan Dirk-Jan?).
Volgende week de eerste kerkeraads vergadering voor Dirk-Jan. Tot februari vult hij de plek van iemand die zijn termijn niet vol kon maken vanwege verhuizing naar een ander land.
5 december komt Sinterklaas naar de ambassade, daar kijken de kinderen naar uit, hopelijk heeft hij wat voor ze meegenomen uit Spanje.
zondag 15 november 2009
Vragen
Aron, Ruth en Tamar voelen zich helemaal thuis in Addis Ababa. Dit is waar ze wonen en waar ze gelukkig zijn, al is er natuurlijk soms ook de harde realiteit in hun leventjes. Door de stad zien we regelmatig auto's rijden met een rond verbodsbord er op en een wapen er in met een rode streep er door. Natuurlijk gaan de kinderen vragen wat dat is. Dus ik leg aan Aron en Ruth uit dat er soms oorlog is in landen dicht bij Ethiopië en dat de mensen daar dn weten dat er geen wapens in die auto's zitten en ze niet op de auto's moeten schieten. Geen probleem voor Ruth en die babbelt vrolijk verder. Bij Aron schoot dat helemaal anders. Hij werd boos, verdrietig en kon het niet geloven. ''Vroeger was er oorlog maar nu niet meer, oorlog mag niet.'' Helemaal in paniek. Ik leg dus uit dat er hier geen oorlog is maar wel in andere landen in Afrika. Wat een verdriet. ''Waarom doen mensen dat? Het mag niet" Ja, geef daar maar eens antwoord op! Wat een harde realiteit.
We zien veel mensen op straat liggen. Natuurlijk komt dan ook de vraag van de kinderen waarom ze op straat slapen. Ja, makkelijk antwoord is daar op te geven. ''Ze hebben geen huis.'' Dan komt de vraag:''waarom wonen ze dan niet in een flat?"'. (slim he?) Antwoord is weer makkelijk te geven (al is het wel even slikken):''Ze hebben geen geld'' ''Waarom kunnen ze dan niet in een flat wonen zonder geld te betalen, we moeten delen, toch?'' Ja, geef daar maar eens antwoord op! Wat een harde realiteit.
DJ heeft een hok gemaakt voor konijntjes. We hebben maandag twee schattige konijntjes gekregen. Echte knuffel konijntjes. Vanmorgen vond Ruthje ze dood in het hok. Een wilde kat heeft ze te pakken gehad.''Ja, de kat had ook honger.'' Eindelijk kan ik eens antwoord geven! Maar wat hebben we ook veel mooie dingen hier. Bloemen die het hele jaar rond bloeien. Mensen die elkaar lief hebben! Heel mooi.woensdag 11 november 2009
Kosthuis
We zijn bezig om een kosthuis op te zetten voor kinderen van zendelingen. Er moet met veel organisaties overlegd worden. We hebben de eerste vergadering gehad en we hebben aan begin december weer een vergadering. We hopen daarna wat concretere stappen te kunnen zetten zodat er in de zomer 2010 een kosthuis geopend kan worden.
Volgende week hebben we een oriëntatie weekend met Wycliffe. Het is maar voor drie dagen, maar in die drie dagen moet er heel wat besproken en geleerd worden. Het wordt dus een druk programma. De kinderen gaan ook mee, dus het wordt dubbel druk, maar vast ook gezellig. Om het land wat beter te leren kennen gaan we naar een stadje ten zuiden van Addis Ababa. We zijn erg benieuwd, dit wordt de eerste keer dat we de stad uit gaan.
We gaan hier naar een internationale Lutherse Kerk. We voelen ons al redelijk thuis. Dirk-Jan speelt vaak gitaar en Mirjam helpt met de zondag school en crèche.
Dirk-Jan is gevraagd voor de kerkenraad. Er zijn meer mensen gevraagd en de volgende kerkenraad vergadering wordt overlegd wie ze vragen om het team te versterken. Omdat volleybal training eind deze maand stopt (dit koste Dirk-Jan ongeveer 4 uur per week) krijgt Dirk-Jan iets meer tijd.
Mirjam kent eindelijk het hele alfabet, maar leest als een kind dat net in groep 3 is gestart. Erg spannend om te kijken of je de wordpuzzel kan ontcijferen. Maar ja, dit is nog veilig thuis. Een grotere stap is het huis uit te aan en ook echt de taal uit te proberen en heel veel fouten te maken. Gelukkig zijn de meeste mensen erg positief en waarderen het dat ze probeert te praten in het Amhaars.
Volgende week hebben we een oriëntatie weekend met Wycliffe. Het is maar voor drie dagen, maar in die drie dagen moet er heel wat besproken en geleerd worden. Het wordt dus een druk programma. De kinderen gaan ook mee, dus het wordt dubbel druk, maar vast ook gezellig. Om het land wat beter te leren kennen gaan we naar een stadje ten zuiden van Addis Ababa. We zijn erg benieuwd, dit wordt de eerste keer dat we de stad uit gaan.
We gaan hier naar een internationale Lutherse Kerk. We voelen ons al redelijk thuis. Dirk-Jan speelt vaak gitaar en Mirjam helpt met de zondag school en crèche.
Dirk-Jan is gevraagd voor de kerkenraad. Er zijn meer mensen gevraagd en de volgende kerkenraad vergadering wordt overlegd wie ze vragen om het team te versterken. Omdat volleybal training eind deze maand stopt (dit koste Dirk-Jan ongeveer 4 uur per week) krijgt Dirk-Jan iets meer tijd.
Mirjam kent eindelijk het hele alfabet, maar leest als een kind dat net in groep 3 is gestart. Erg spannend om te kijken of je de wordpuzzel kan ontcijferen. Maar ja, dit is nog veilig thuis. Een grotere stap is het huis uit te aan en ook echt de taal uit te proberen en heel veel fouten te maken. Gelukkig zijn de meeste mensen erg positief en waarderen het dat ze probeert te praten in het Amhaars.
donderdag 22 oktober 2009
Contrast
We hebben een weekje vakantie. Dirk-Jan is vandaag de hele dag naar school om scheikunde proefjes uit te proberen en lessen voor te bereiden, maar verder heeft hij ook wel wat vakantie gehad deze week.
Mirjam heeft een weekje geen taalstudie en studeert ook niet en ze begint het bijna te missen.
Ruth geniet er van dat Aron de hele dag thuis is en ze iemand heeft om mee te spelen.
Gisteren met Aron en Ruth boodschappen wezen doen. Ruth en Aron vonden het erg leuk, vooral toen ze van de winkeleigenaar een lolly kregen. Wat een contrast met de bedelaar die tegelijkertijd bij de deur met niets wordt weggestuurd. Het contrast is er altijd, waar je ook bent, maar hier is het zo zichtbaar omdat het naast elkaar staat.
Mirjam heeft een weekje geen taalstudie en studeert ook niet en ze begint het bijna te missen.
Ruth geniet er van dat Aron de hele dag thuis is en ze iemand heeft om mee te spelen.
Gisteren met Aron en Ruth boodschappen wezen doen. Ruth en Aron vonden het erg leuk, vooral toen ze van de winkeleigenaar een lolly kregen. Wat een contrast met de bedelaar die tegelijkertijd bij de deur met niets wordt weggestuurd. Het contrast is er altijd, waar je ook bent, maar hier is het zo zichtbaar omdat het naast elkaar staat.
zondag 18 oktober 2009
Vakantie
Nog een dag en dan hebben Dirk-Jan en Aron vakantie van school. Ook Mirjam heeft een weekje geen taalstudie.
Het lijkt nu toch echt het einde van het regenseizoen en na de regen is de wind gekomen. Zonnig weer met een koele wind. Echt weer om te verbranden. We zitten dicht bij de evenaar op 2400 meter hoogte en het voelt niet heel warm maar er is wel veel zon. Ja, smeren dus!
Met Ruth en Tamar gaat het een stuk beter. We hebben antibiotica gekocht wat nog geen twee euro kost voor een hele kuur. Lijkt niks, maar voor veel mensen hier een dag werken. Wat een verschillen. Hoe gaan we daar mee om? Moeilijk.
Het lijkt nu toch echt het einde van het regenseizoen en na de regen is de wind gekomen. Zonnig weer met een koele wind. Echt weer om te verbranden. We zitten dicht bij de evenaar op 2400 meter hoogte en het voelt niet heel warm maar er is wel veel zon. Ja, smeren dus!
Met Ruth en Tamar gaat het een stuk beter. We hebben antibiotica gekocht wat nog geen twee euro kost voor een hele kuur. Lijkt niks, maar voor veel mensen hier een dag werken. Wat een verschillen. Hoe gaan we daar mee om? Moeilijk.
dinsdag 13 oktober 2009
Weer ziek
Even wat voor op het weblog:
Iedereen lijkt wel ziek te worden.
Eerst Aron, gelukkig was hij na drie dagen weer beter.
Daarna kwam Tamar, ze is al weer aan de beterende hand, maar heeft nog steeds een nare hoest.
En nu Ruth. Na drie dagen koorts boven de 39 graden en tegen de 40 aan een bezoek gebracht aan de dokter.
Ze had een oorontsteking, urineweg infectie en daar bovenop nog het zelfde wat Aron en Tamar hebben gehad.
Gelukkig hebben we nu medicijnen!
We hopen dat het hier bij blijft, we zijn net in het land en de dokter kent ons al aardig.
Iedereen lijkt wel ziek te worden.
Eerst Aron, gelukkig was hij na drie dagen weer beter.
Daarna kwam Tamar, ze is al weer aan de beterende hand, maar heeft nog steeds een nare hoest.
En nu Ruth. Na drie dagen koorts boven de 39 graden en tegen de 40 aan een bezoek gebracht aan de dokter.
Ze had een oorontsteking, urineweg infectie en daar bovenop nog het zelfde wat Aron en Tamar hebben gehad.
Gelukkig hebben we nu medicijnen!
We hopen dat het hier bij blijft, we zijn net in het land en de dokter kent ons al aardig.
donderdag 8 oktober 2009
Druk, druk
Dirk-Jan maakt nog steeds lange dagen en moet daarnaast deze week ook nog rapporten schrijven. Dus het is druk. Voor het eind van de maand hebben we een groep mensen uitgenodigd om verder te praten over de opzet van het kosthuis. We zien dat er veel interesse is, maar tegelijkertijd zijn veel mensen erg druk en is het moeilijk om iedereen bij elkaar te krijgen om concrete plannen te maken. Mirjam begint de eerste zinnetjes in het Amhaars te praten. Erg moeilijk, maar beetje bij beetje kan ze steeds meer verstaan, zeggen en vragen. Aron is nog steeds erg bewogen met een paar bedelaars op de hoek van de straat. Op het moment is hij ziek en ligt veel op de bank. Ruth is vrienden met de tuinman/bewaker geworden en samen lopen ze hand in hand de planten water te geven. Ze voelt zich elke dag meer thuis. Tamar zet eindelijk haar eerste stapjes en dat werd hard tijd, nog maar twee broeken vertonen geen scheuren bij de knieën. We hebben soms een erg goede internetverbinding (goed voor Ethiopië) en kunnen skypen met mensen . We staan onder de naam ''dirk-jan baarsen'' en op die manier kunnen we dus GRATIS met mensen uit Nederland praten. Erg leuk.
zondag 4 oktober 2009
Weer beter
Mirjam is weer helemaal beter. En de auto is weer gemaakt. Ze baalt nog steeds dat in het drukke verkeer al die jaren in Afrika nooit iets is gebeurd, maar dat ze wel tegen een paaltje aan rijdt. Maar misschien is het meer de trots die het moeilijk maakt.
Dirk-Jan maakt nog steeds lange dagen en dat zal wel even zo doorgaan. Om 7 uur van huis, om 18 uur thuiskomen en dan nog nakijkwerk en lessen voorbereiden.
Aron vindt het moeilijk dat niemand op school Nederlands verstaat en haalt thuis dubbel in, wat een kletser begint hij te worden. Wel gezellig.
Aron is erg betrokken bij de bedelaars op straat en wil zelfs zijn bed en kamer met ze delen. Mirjam heeft daar wat meer moeite mee, maar vooral omdat Aron een goed hart laat zien en ja......Kan je zeggen dat je niet alles kan delen, of willen we niet alles delen? Moeilijk antwoorden. Wat is waarheid?
De regen is gestopt en Tamar is niet meer binnen te houden, samen met Ruth ontdekt ze de tuin en er is heel wat te ontdekken.
We beginnen te wennen, maar tegelijkertijd beginnen we steeds meer te zien, mooie dingen, maar ook verdrietige dingen. Soms best moeilijk, maar wel realistisch.
Dirk-Jan maakt nog steeds lange dagen en dat zal wel even zo doorgaan. Om 7 uur van huis, om 18 uur thuiskomen en dan nog nakijkwerk en lessen voorbereiden.
Aron vindt het moeilijk dat niemand op school Nederlands verstaat en haalt thuis dubbel in, wat een kletser begint hij te worden. Wel gezellig.
Aron is erg betrokken bij de bedelaars op straat en wil zelfs zijn bed en kamer met ze delen. Mirjam heeft daar wat meer moeite mee, maar vooral omdat Aron een goed hart laat zien en ja......Kan je zeggen dat je niet alles kan delen, of willen we niet alles delen? Moeilijk antwoorden. Wat is waarheid?
De regen is gestopt en Tamar is niet meer binnen te houden, samen met Ruth ontdekt ze de tuin en er is heel wat te ontdekken.
We beginnen te wennen, maar tegelijkertijd beginnen we steeds meer te zien, mooie dingen, maar ook verdrietige dingen. Soms best moeilijk, maar wel realistisch.
zaterdag 26 september 2009
Ziek
Beste allemaal,
Wat kan er veel in korte tijd gebeuren! Afgelopen week heeft Mirjam haar eerste "auto ongeluk" gehad, ze reed de geparkeerde auto tegen een paaltje. Het is al weer gerepareerd, alleen blikschade.
Verder blijft Mirjam in het nieuws, borstontsteking. Vrijdag wist ze het zeker (het is niet de eerste keer) en gelukkig was er iemand even langs en die heeft haar bij de kliniek gebracht. Gelijk pillen mee etc. Gaat nu al weer een stuk beter, geen koorst meer.
Vanwege het werk van Dirk-Jan op school hebben we een gratis "abonnement" op de SIM kliniek (een grootste zendingsorganisatie in Ethiopië), geen wachttijden en altijd eem dokter telefonisch bereikbaar, kwam heel goed uit.
Verder was er afgelopen vrijdag een volleybal wedstrijd tussen wat leraren van Bingham Academy en het jongens volleybal team (15-18 jr.) dat Dirk-Jan traint en coacht (3x per week!).
Wat kan er veel in korte tijd gebeuren! Afgelopen week heeft Mirjam haar eerste "auto ongeluk" gehad, ze reed de geparkeerde auto tegen een paaltje. Het is al weer gerepareerd, alleen blikschade.
Verder blijft Mirjam in het nieuws, borstontsteking. Vrijdag wist ze het zeker (het is niet de eerste keer) en gelukkig was er iemand even langs en die heeft haar bij de kliniek gebracht. Gelijk pillen mee etc. Gaat nu al weer een stuk beter, geen koorst meer.
Vanwege het werk van Dirk-Jan op school hebben we een gratis "abonnement" op de SIM kliniek (een grootste zendingsorganisatie in Ethiopië), geen wachttijden en altijd eem dokter telefonisch bereikbaar, kwam heel goed uit.
Verder was er afgelopen vrijdag een volleybal wedstrijd tussen wat leraren van Bingham Academy en het jongens volleybal team (15-18 jr.) dat Dirk-Jan traint en coacht (3x per week!).
vrijdag 25 september 2009
Jarige
Ruth is afgelopen maandag 3 jaar geworden en de dag begonnen we met een feestje. Wat is het spannend om jarig te zijn!
Een vriendinnetje is vanmorgen komen spelen, het was erg gezellig.
Ruth heeft al heel wat plekken haar verjaardag gevierd.
Een in Senegal,
Twee in Nederland,
Drie in Ethiopie!
Dus een hiep hiep hoera vanuit hier!
woensdag 16 september 2009
Leerschool
Wat een leerschool.
Aron leert veel Engels. Hij begint zijn eerste volle zinnetjes Engels te praten en verder ratelt hij er gewoon in het Nederlands op los. Aron leert ook goed met zijn frustatie om te gaan als het met de taal niet altijd direct lukt. Erg knap van zo'n klein jongetje.
Ruth begint te leren dat niet iedereen het zo goed heeft als wij. Er zijn ook mensen zijn die weinig eten hebben en geen dak boven hun hoofd. Als we op straat lopen krijgen we beide een levensles waar we in Nederland niet vaak mee geconfronteerd werden.
Tamar begint woordjes te vormen, 'aap' is het favoriete woordje.
Dirk-Jan leert ook, maar is vooral de kinderen op Bingham veel aan het leren.
Op het moment ervaar ik (Mirjam) het enthousiasme van en groep 3 kind dat net begint te leren lezen. Ik ken de eerste 34 letter van het Ethiopische alfabet (nog een stuk of honderd te gaan!). Wat een plezier om die letters aan elkaar te zetten en woordjes te kunnen lezen.
Deze eerste maanden zijn Grote lessen voor ons, maar we hopen dat ze ons ook leren om goed hier Ethiopië te leven.
Aron leert veel Engels. Hij begint zijn eerste volle zinnetjes Engels te praten en verder ratelt hij er gewoon in het Nederlands op los. Aron leert ook goed met zijn frustatie om te gaan als het met de taal niet altijd direct lukt. Erg knap van zo'n klein jongetje.
Ruth begint te leren dat niet iedereen het zo goed heeft als wij. Er zijn ook mensen zijn die weinig eten hebben en geen dak boven hun hoofd. Als we op straat lopen krijgen we beide een levensles waar we in Nederland niet vaak mee geconfronteerd werden.
Tamar begint woordjes te vormen, 'aap' is het favoriete woordje.
Dirk-Jan leert ook, maar is vooral de kinderen op Bingham veel aan het leren.
Op het moment ervaar ik (Mirjam) het enthousiasme van en groep 3 kind dat net begint te leren lezen. Ik ken de eerste 34 letter van het Ethiopische alfabet (nog een stuk of honderd te gaan!). Wat een plezier om die letters aan elkaar te zetten en woordjes te kunnen lezen.
Deze eerste maanden zijn Grote lessen voor ons, maar we hopen dat ze ons ook leren om goed hier Ethiopië te leven.
zaterdag 5 september 2009
Druk, druk, druk
Even snel een berichtje. Gisteren heeft onze schooldirecteur een auto ongeluk gehad, hij zat tussen twee vrachtwagens en kon er niks aan doen.
Het verkeer hier is sowieso een uitdaging. Bid voor ons aangezien ik elke dag met Aron naar school ga met de auto (ongeveer 30 minuten).
Verder is er cholera in de stad, dus veel handen wassen. Maar denk bv. aan Tamar die nog steeds kruipt en haar handen in haar mond doet. Of Ruth die het heerlijk vindt om met zand te spelen, ook op straat.
Verder gaat het goed op school en ook goed thuis. Mirjam is bezig haar Amhaarse lessen te organiseren en ik moet een boel leren voordat ik sommige dingen les geef aangezien ik het soms voor de eerste keer zie (of het al ben vergeten). Dus het zijn lange dagen, kwart over 7 in de auto en tussen 5 en 6 weer thuis. 7 uur kinderen naar bed en dan nog wat lessen voorbereiden.
Maandag begint het volleybalseizoen voor de 16 plussers. We hebben een jongens en een meisjes team. Zij zullen spelen tegen de andere internationale scholen hier in Addis (6 geloof ik). Ik train en coach de jongens op maandag, woensdag en vrijdag na school (vandaar zo laat thuis) en af en toe op een van die dagen een wedstrijd. Maandag 7 september de eerste training.
Het verkeer hier is sowieso een uitdaging. Bid voor ons aangezien ik elke dag met Aron naar school ga met de auto (ongeveer 30 minuten).
Verder is er cholera in de stad, dus veel handen wassen. Maar denk bv. aan Tamar die nog steeds kruipt en haar handen in haar mond doet. Of Ruth die het heerlijk vindt om met zand te spelen, ook op straat.
Verder gaat het goed op school en ook goed thuis. Mirjam is bezig haar Amhaarse lessen te organiseren en ik moet een boel leren voordat ik sommige dingen les geef aangezien ik het soms voor de eerste keer zie (of het al ben vergeten). Dus het zijn lange dagen, kwart over 7 in de auto en tussen 5 en 6 weer thuis. 7 uur kinderen naar bed en dan nog wat lessen voorbereiden.
Maandag begint het volleybalseizoen voor de 16 plussers. We hebben een jongens en een meisjes team. Zij zullen spelen tegen de andere internationale scholen hier in Addis (6 geloof ik). Ik train en coach de jongens op maandag, woensdag en vrijdag na school (vandaar zo laat thuis) en af en toe op een van die dagen een wedstrijd. Maandag 7 september de eerste training.
maandag 17 augustus 2009
School begint bijna.
Beste mensen,
We blijven gewoon wonen waar we wonen. Waarschijnlijk geef ik ook gewoon Sciences en Biologie, maar misschien maar 1 biologie klas ipv twee en een geschiedenis/aardrijkskunde klas in de plaats.
Verder zitten we midden in onze oriëntatie, gaat echt heel goed. Aron, Ruth en Tamar doen het ook goed. Vooral Ruth heeft wat tijd nodig om te wennen maar het gaat steeds beter. Aron doet het best, die is weer helemaal op z'n plek. Als je hem op z'n best hebt meegemaakt in NL, zo is hij hier bijna altijd en beter.
We hopen een echte officiële nieuwsbrief te maken volgende week.
School start op 25 augustus.
We blijven gewoon wonen waar we wonen. Waarschijnlijk geef ik ook gewoon Sciences en Biologie, maar misschien maar 1 biologie klas ipv twee en een geschiedenis/aardrijkskunde klas in de plaats.
Verder zitten we midden in onze oriëntatie, gaat echt heel goed. Aron, Ruth en Tamar doen het ook goed. Vooral Ruth heeft wat tijd nodig om te wennen maar het gaat steeds beter. Aron doet het best, die is weer helemaal op z'n plek. Als je hem op z'n best hebt meegemaakt in NL, zo is hij hier bijna altijd en beter.
We hopen een echte officiële nieuwsbrief te maken volgende week.
School start op 25 augustus.
zondag 9 augustus 2009
Aangekomen
We zijn nu ruim een week in Addis Abeba. Al onze bagage is aangekomen en we hebben alles al uitgepakt.
We zijn erg blij met ons huis, vooral ook de kinderen, heerlijk veel ruimte om te spelen. Aron en Ruth delen een stapelbed en Tamar heeft ook haar eigen kamer.
Misschien gaat DJ toch geen Sience en Biologie geven. Er zijn een aantla mensen die niet kunnen komen en er is een grote nood in de Social Studies (geschiedenis en aardrijkskunde). Ook leuk, maar helaas zijn dat de 11-14 jarigen.
Misschien dat Mirjam ook nog wat gaat lesgeven. De groep 6 leerkracht komt niet. Wellicht dat Mirjam een paar ochtenden kan helpen. Komende week hebben we gesprekken over hoe het allemaal zal gaan. Misschien betekent het ook dat we beter kunnen verhuizen naar de school compound. Hebben we eerlijk gezegd geen zin in, beginnen net te wennen aan de buurt, weten nu een beetje waar de winkels zijn etc.
Later meer...
Dirk-Jan & Mirjam en de kinderen
We zijn erg blij met ons huis, vooral ook de kinderen, heerlijk veel ruimte om te spelen. Aron en Ruth delen een stapelbed en Tamar heeft ook haar eigen kamer.
Misschien gaat DJ toch geen Sience en Biologie geven. Er zijn een aantla mensen die niet kunnen komen en er is een grote nood in de Social Studies (geschiedenis en aardrijkskunde). Ook leuk, maar helaas zijn dat de 11-14 jarigen.
Misschien dat Mirjam ook nog wat gaat lesgeven. De groep 6 leerkracht komt niet. Wellicht dat Mirjam een paar ochtenden kan helpen. Komende week hebben we gesprekken over hoe het allemaal zal gaan. Misschien betekent het ook dat we beter kunnen verhuizen naar de school compound. Hebben we eerlijk gezegd geen zin in, beginnen net te wennen aan de buurt, weten nu een beetje waar de winkels zijn etc.
Later meer...
Dirk-Jan & Mirjam en de kinderen
Abonneren op:
Posts (Atom)