Bijna kerstvakantie

Alle kinderen zijn de eerste term goed doorgekomen. We hebben elkaar beter leren kennen. Voor iedereen hoort iedereen er bij, maar dit geldt vooral voor Tamar. Als de kinderen een nachtje weg zijn gaat ze al op zoek naar ze en mist ze hen. Morgen begint de kerstvakantie en gaan alle kostkinderen naar hun ouders toe. We hopen dat ze een hele goede tijd samen hebben!
Met Aron kan ik in de vakantie extra huiswerk doen. Het gaat goed op school, maar hij is een van de jongsten in zijn klas en vindt het lezen best wel moeilijk, maar hij geniet van de 'makkelijke' boekjes die hij nu zelf kan lezen al blijft voorlezen in zijn ogen stukken leuker.

De koningin van Nederland

Wie is dat?
Dat is de Koningin van Nederland.
Hoe heet zij?
Koningin Beatrix!
Ohh koningin Beatrix. Is ze nog steeds de koningin van Nederland?
Ja.
Ohh gaan we bij haar op visite als we in Nederland zijn?
Ik denk het niet.
Waarom niet?

Aron heeft hoge verwachtingen van ons bezoek komende zomer aan Nederland. Wij ook!

Luiers

Het is goed om te horen dat het goed gaat met de ouders van de kinderen die bij ons wonen. Het is niet niks om je kinderen een langere tijd niet te zien. Gelukkig gaat het met alle kinderen goed en dat maakt het voor de ouders iets makkelijker. Erg leuk om natuurlijk te horen dat broertjes en zusjes ook overwegen om in de toekomst te komen (kinderen worden niet naar ons toegestuurd, maar dit gaat in goed overleg met de kinderen waar de kinderen zelf de beslissing mogen maken)
Tamar is overdag zindelijk. Eindelijk geen kinderen met luiers meer! Minder katoenen luiers wassen en minder geld aan wegwerpluiers uitgeven! (luiers zijn hier heel erg duur) Maar als ik terug kijk heb ik altijd geluk gehad dat ik nooit met oude lappen en plastic heb hoeven kliederen zoals veel moeders hier wel moeten!

Bezoek

Dirk-Jan is een week met Tamar en Ruth alleen thuis geweest! Mirjam was met Aron en haar ouders naar het Noorden van Ethiopië. We zagen onderweg akkerbouw, veeteelt en heel veel hard werkende mensen die in lemen/houten/stro hutjes wonen. Ook zaken we de oude rotskerken. Wat een geschiedenis heeft dit land. Gisteren kwamen de dormkinderen weer thuis bij ons zodat ze vanmorgen naar school konden gaan. Ze hebben een goede tijd met hun ouders gehad maar ook leuk om te zien dat ze ook weer graag hier zijn en er kwamen zelfs vragen of jongere zusjes en broertjes komend jaar of over een paar jaar kunnen komen!

Kleine wasjes, grote wasjes

We beginnen ons steeds beter bij elkaar thuis te voelen. De eerste dagen is het even afwachten, maar die periode lijkt voorbij. Wat een geklets aan tafel met elf personen, erg gezellig! De kinderen gaan graag naar school en het is mooi om te zien dat ze gemotiveerd zijn.

Voor elf mensen de was doen is wel een stuk meer werk. Er moet water en elektriciteit zijn op het zelfde moment. Als dit het geval is dan moet er snel gewassen worden, en hopen dat niet een van beide weg valt. Daarnaast is het verstandig om op te letten dat het niet gaat regenen of aan het regenen is (wat meestal wel het geval is in het regenseizoen).

Eerste schooldag

De kinderen zijn vandaag voor het eerst naar school. Best spannend. Vanmorgen waren ze alle acht net op tijd klaar om naar de busjes te gaan die de kinderen naar school rijden. Half acht is best vroeg op een eerste dag. De kinderen hadden er allemaal erg zin in, Ruth als kleinste liep met een grote lach vooraan en Jono, Mono, Hannah, Aron, Esther, Jea-Bin en Sarah volgden haar.
We wisten niet zeker of Ruth wel naar school kon, een paar dagen geleden probeerde ze vliegen te vangen (waar ze erg goed in is) maar ze had per ongeluk een bij te pakken. Haar hand zwol steeds verder op en na een twee dagen dagen kon ze bijna niet slapen van de pijn. Gelukkig kon een dokter helpen en de zwelling is een stuk minder en de pijn is weg.

Spaghetti voor 27 mensen en nieuw adres

Tamar is afgelopen weekend twee geworden, haar mooiste cadeautje was een doosje Smarties van opa en oma. Hoe makkelijk kan het zijn!
De kinderen voor het kosthuis komen zondag met hun ouders eten, we maken spagetti voor 27 mensen, na het eten gaan de ouders en broertjes en zusjes wer op reis naar huis en dan zijn we met z'n negenen. Maandag is nog een vrije dag en hopen we wat aan elkaar te wennen. Dinsdag begint school. Best spannend, de meeste kinderen hebben altijd thuisscholing gedaan omdat ze te ver van een goede school woonden. Ze zien er erg naar uit om vrienden te maken, maar het is natuurlijk ook erg spannend en moeilijk om je ouders niet dagelijks om je heen te hebben.

Ons nieuwe adres (om Smarties heen te sturen) is:
Dirk-Jan and Mirjam Baarsen
Akaki boarding
SIM Ethiopia
P.O. Box 127
Addis Ababa, Ethiopia

Verhuizing! Nog twee nachtjes slapen...

Vrijdag gaan we verhuizen. De kinderen hebben er zin in, ze kunnen bijna niet wachten. Er wonen meer kinderen waar we gaan wonen, dus ook meer vriendjes om mee te spelen. Dirk-Jan en ik zijn aan het inpakken. Wij hebben hier maar 1 jaar gewoond, moet er niet aan denken te verhuizen na ergens 30 jaar gewoond te hebben.

Het regent bijna elke middag, hopelijk is het genoeg regen om een goede oogst te krijgen. We zitten in de middag dus veel binnen. Aron moet alle letters kennen voor hij weer naar school gaat en dat gaat erg goed. Hij kan ook al een paar woordjes lezen en we proberen hem zo een goede start te geven voor komend schooljaar. Hij is een van de jongste in zijn klas, veel kinderen zijn een jaar ouder, maar het lijkt erg goed te gaan. Dus zo komen we de regenmiddagen wel door, lezen, lego-en, inpakken, Amhaars leren en klaarmaken voor de opening van het kosthuis.

Verhuizing! Nog twee nachtjes slapen...

Vrijdag gaan we verhuizen. De kinderen hebben er zin in, ze kunnen bijna niet wachten. Er wonen meer kinderen waar we gaan wonen, dus ook meer vriendjes om mee te spelen. Dirk-Jan en ik zijn aan het inpakken. Wij hebben hier maar 1 jaar gewoond, moet er niet aan denken te verhuizen na ergens 30 jaar gewoond te hebben.

Het regent bijna elke middag, hopelijk is het genoeg regen om een goede oogst te krijgen. We zitten in de middag dus veel binnen. Aron moet alle letters kennen voor hij weer naar school gaat en dat gaat erg goed. Hij kan ook al een paar woordjes lezen en we proberen hem zo een goede start te geven voor komend schooljaar. Hij is een van de jongste in zijn klas, veel kinderen zijn een jaar ouder, maar het lijkt erg goed te gaan. Dus zo komen we de regenmiddagen wel door, lezen, lego-en, inpakken, Amhaars leren en klaarmaken voor de opening van het kosthuis.

Nat en koud maar veel te doen

Hier is het nat en koud. Het is zomervakantie wat betekent dat we de openhaard maar eens aan moeten doen. Nog drie weken en dan gaan we verhuizen. Gelukkig hebben we niet heel veel in te pakken, maar er is nog veel meer dat we moeten doen. Groot rijbewijs halen zodat we alle kinderen kunnen vervoeren, handboek voor het gasthuis maken, besluiten nemen, ouders en kinderen ontmoeten, etc.
We hebben gisteren de twee oudste jongens ontmoet die bij ons in het kosthuis komen wonen. Erg leuk!
De ouders werken onder de Mursi in Mursiland. (http://www.sim.org/index.php/content/mursi) Wat fijn dat we kunnen meewerken aan het werk dat zij doen.

Verhuisdatum

We weten nu wanneer we gaan verhuizen. 1 Juli hopen we in ons nieuwe huis te gaan wonen.
Aron ziet ernaar uit, een jongetje uit zijn klas komt heel dichtbij wonen. Gelukkig maar, hij is verhuizen ook erg zat. Hij had een mooie tekening gemaakt, maar wil het niet ophangen, ook niet in het nieuwe huis. Hij gaat wachten op een huis waar hij voor altijd mag blijven wonen.
Ruth heeft wel zin om te verhuizen. Gisteren werd ze aangevallen door een troep oorlogsmieren en hoopt dat die bij het nieuwe huis niet aanwezig zijn. Dit zal wel tegenvallen.
Tamar moet over twee weken afscheid nemen van haar beste vriendje. Hij vertrekt voorgoed naar Noorwegen. Ze zal hem missen.
Wij zijn bezig met het gasthuis opzetten, vergaderingen, handboeken, geldzaken, ouders en kinderen ontmoeten, verhuizen, denken, etc. We zien er naar uit!

Afscheidsseizoen

Gisteren zag Aron en Ruth hun IJslandse vriendjes Dagbjartur-Eli en David-Omar voor het laatst, ze vlogen vannacht voorgoed terug naar IJsland. Een hulpjuf van Aron van 75 jaar vertrekt komende week naar de VS, ook weer afscheid. Gisteren een afscheid etentje met onze buren, zij gaan terug naar Noorwegen. Nog een paar weken en er vertrekken nog meer vrienden, vriendjes, gezinnen voorgoed naar hun paspoort land. Zucht. Het seizoen van afscheid nemen is weer begonnen.

Thuis

Het was zo rustig rond de verkiezingen. Maar nu lijkt het toch echt begonnen te zijn. Vlaggen, bussen, luidsprekers. We zullen zien.

Ik reed vandaag naar school voor Amhaarse les. We kwamen langs een terrein waar al veel plat is gegooid en ze in de komende jaren willen gaan bouwen. Er staan nog een paar hutjes. De rest is al platgegooid. Voor een van de hutjes stond een man naar een bulldozer te kijken die de rest plat maakte. De bulldozer kan in een paar seconden zijn hutje, krotje, slopje platgooien. Alsof het niks is. Maar het is de man zijn thuis. Op de terugweg ben ik er weer langs gereden. Het THUIS stond er nog. Maar hoe lang nog, in een paar seconden kan het weg zijn.

En toch..........mensen hier noemen God een God van overvloed!

Ohh ja, ik zal niet meer klagen. Maar dat zeg ik wel vaker......oei!

Verkiezingen

Volgende week zijn de verkiezingen. We merken er helemaal niks van. Maar dan ook helemaal niets! Lijkt wel of er een taboe op rust. Alleen buitenlanders hebben het er over, maar verder is het muisstil. In het verleden zijn er bij verkiezingen wel rellen geweest, maar we hopen dat alles dit keer kalm en rustig verloopt.

AOW

Ja, het duurt nog ruim dertig jaar, maar we worden er elk jaar weer mee geconfronteerd. Voor elk jaar dat we in het buitenland wonen gaat er 2% van onze AOW af. Maar, we kunnen ons hier tegen verzekeren door elk jaar een bedrag te betalen waardoor we over een heleboel jaar 100% van de Nederlandse AOW kunnen krijgen. Als die rekening komt dan balen we elk jaar toch weer. Tot vorige week toen ik er achter kwam hoeveel veel vrouwen hier per jaar sparen (AOW zal deze groep nooit krijgen)

Er werd met duizenden vrouwen in kleine groepjes gekeken waarop ze konden besparen. Bijvoorbeeld niet drie koppen koffie per dag, maar twee. (koffie is de enige ‘’luxe’’ dat deze vrouwen hebben) Hiermee kunnen ze een halve birr per week bezuinigen wat ze op een bankrekening zetten. Een halve birr is nog geen 0.03 euro, ja, je leest het goed, 3 eurocent per week!! Met hun groepje komen ze elke week samen om te kijken hoe het gaat en wat ze met het geld kunnen doen. In een jaar kunnen ze al snel per persoon 30 birr per jaar sparen. (1,60 euro per jaar) Omdat ze dit voor elkaar krijgen vallen ze niet meer onder de armste van de armste maar hebben ze altijd wat achter de hand om te investeren of door te sparen.

Met een kopje koffie minder per dag zal mijn AOW niet bij elkaar gespaard worden (vooral niet omdat we geen koffie drinken). Opeens kijk ik geheel anders naar elke birr die ik besteed. Voor sommige is dit een kapitaal!! Elke keer dat we onze verzekering overmaken maken we dus een groot kapitaal over. Eigenlijk zijn we gewoon heel erg rijk!

Stroopwafels

In de kast ligt: hagelslag, salami, stroopwafels. Nog even een stukje Nederland om af en toe van te genieten en na te denken over de fijne tijd die ik met de kinderen in Nederland had!

Tegelijk zijn we weer helemaal terug in Ethiopië. Op de terugweg in het donker van het vliegveld naar huis stonden om de tien meter vrouwen zich aan te bieden. Erg treurig om te zien. Maar we zien ook weer de bergen en ontmoeten vrienden. De bomen zij hier groen en als ik mijn neus snuit om alle uitlaatgassen er uit te snuiten is het..........nou ja, laten we het daar maar niet over hebben.

Het is goed om weer thuis te zijn, hier is ons werk, hier zijn we geroepen om te leven op dit moment.

We gaan er voor, nog een paar maanden voor we naar ons nieuwe huis gaan! Hopelijk zijn er dan nog een paar stroopwafels over!!

Nieuw huis

We gaan volgende week bij ons nieuwe huis kijken. We hebben het al gezien, maar de kinderen wisten toen niet dat we daar gaan wonen (was toen nog erg onzeker)
Ze zien er naar uit.
Heb even geteld. Aron wordt bijna 5 jaar, heeft in 7 verschillende huizen gewoond, in 3 verschillende landen. Maar...........heeft altijd 1 leeuw-knuffel gehad!
Op school maakt hij steeds meer vriendjes en twee vriendjes worden buren bij ons nieuwe huis. Hij ziet er nu al naar uit om met ze te spelen.
Maar eerst naar Nederland. Ruth ziet er super super super super super naar uit. En het duurt niet super super super lang meer (bij Ruth is alles super)

We hopen snel een groepje kinderen te ontmoeten die volgend schooljaar bij ons komen wonen, het zou leuk zijn als we samen met ze het nieuwe hostel kunnen bekijken. We hopen op een goede eerste ontmoeting!

Rechtvaardigheid

'Ik doe niks hoor, mama', zegt Ruth

Dat betekent: 'Ik doe niks', of 'Ik doe wel iets waarvan ik weet dat het niet mag.'
Mmmm, wat zou het zijn? Dat denk moment duurde net te lang en knip knip knip, daar gaat nog een stuk van haar haar af.

Pas een preek gehoord over gerechtigheid.
Ik doe dat niet en ik doe dit niet en dat ene heb ik ook niet gedaan, al die slechte dingen die ik om me heen zie doe ik niet aan mee.
'Ik doe niks hoor!'
Dat is vaak dat ik onder rechtvaardigheid versta. Maar betekent rechtvaardigheid dat of betekent rechtvaardigheid: Recht Doen?
Wat is rechtvaardigheid.

Rij met Ruth naar school om Aron op te halen. De straat is in tweeën gesplitst door een verhoogd stoepje van 30 cm breed. Hier liggen vooral veel straatjongens en zwervers op te slapen. Lekker warm, super gevaarlijk, en erg veel uitlaatgassen, maar zo in het open ook weer redelijk veilig.In de verte zie ik een man erg raar liggen, ik kom er naast stil te staan met de auto.

Ik kijk goed uit mijn raam, hij ligt wel raar. Ademt hij wel of niet? Ik rij 10 meter door waar een politie staat en vraag hem met mij te kijken.

Nee, ik moet doorrijden. Maarrr? Nee, rijden, mag niet zomaar stilstaan. Op de terugweg ligt hij er niet meer........................
'Ik doe niks hoor'

Rechtvaardigheid?

Rechtvaardigheid

'Ik doe niks hoor, mama', zegt Ruth

Dat betekent: 'Ik doe niks', of 'Ik doe wel iets waarvan ik weet dat het niet mag.'
Mmmm, wat zou het zijn? Dat denk moment duurde net te lang en knip knip knip, daar gaat nog een stuk van haar haar af.

Pas een preek gehoord over gerechtigheid.
Ik doe dat niet en ik doe dit niet en dat ene heb ik ook niet gedaan, al die slechte dingen die ik om me heen zie doe ik niet aan mee.
'Ik doe niks hoor!'
Dat is vaak dat ik onder rechtvaardigheid versta. Maar betekent rechtvaardigheid dat of betekend rechtvaardigheid: Recht Doen?
Wat is rechtvaardigheid.

Rij met Ruth naar school om Aron op te halen. De straat is in tweeën gesplitst door een verhoogd stoepje van 30 cm breed. Hier liggen vooral veel straatjongens en zwervers op te slapen. Lekker warm, super gevaarlijk, en erg veel uitlaatgassen, maar zo in het open ook weer redelijk veilig.In de verte zie ik een man erg raar liggen, ik kom er naast stil te staan met de auto.

Ik kijk goed uit mijn raam, hij ligt wel raar. Ademt hij wel of niet? Ik rij 10 meter door waar een politie staat en vraag hem met mij te kijken.

Nee, ik moet doorrijden. Maarrr? Nee, rijden, mag niet zomaar stilstaan. Op de terugweg ligt hij er niet meer........................
'Ik doe niks hoor'

Rechtvaardigheid?

Lekker slapen

Dagelijks zien we mensen bedelen, hongerig, ziek, naakt, hard werken voor een paar cent.

Ik kan een andere route nemen en mijn hoofd wegdraaien, het negeren, er overheen kijken. Maar dat verandert niets aan de situatie. Als we het niet zien is het er nog wel. God ziet en voelt dit constant en dan hoort hij mij 's avonds klagen. Nee, niet over het leed dat om ons heen gebeurt, maar over onze eigen kleine onzekerheidjes.

Ik zal nooit meer klagen (nou ja, dat lukt niet zo goed).

Wij slapen heerlijk in ons zachte warme bedje. Wat steeds beter gaat nu er niet meer allemaal onzekerheid door ons hoofd spookt.

Maar we hopen eind van de maand weer eens in Nederland naar de sterren te kijken. Mirjam en de kinderen komen twee weken naar Nederland (Heel leuk cadeautje, ze zal niet klagen). Dirk-Jan is een dag in Nederland. Hij moet naar een conferentie in Spanje en op de terugweg stapt hij over in Amsterdam en kan dan even in Putten zijn. We zien er naar uit. Hoe zou het in Nederland zijn? Hoe is het met jullie allemaal?

Tot ziens!

We zijn eruit

We zijn eruit! We blijven in Addis. Het verhaal achter onze beslissing kun je lezen in onze laatste nieuwsbrief.

Bid met ons mee!

Vorig jaar kwamen we voor een week naar Addis Ababa om te kijken of er iets gedaan kon worden voor kinderen van zendelingen uit het Midden-Oosten en kinderen van zendelingen in Ethiopië. Er is hier een goede school en het zou heel mooi zijn als kinderen van zendelingen daar naartoe zouden kunnen gaan om goed onderwijs te krijgen en leeftijdgenoten om zich heen te hebben.

Het was allemaal zo mooi. Meerdere zendingsorganisaties hadden hetzelfde plan en gingen er voor. Er was een huis, motivatie, de school stond achter het plan, alles leek er klaar voor, het moest alleen nog uitgewerkt en huisouders gezocht worden. En….die huisouders waren wij.

Nu bijna een jaar later. Veel is veranderd in een jaar.

De zendingsorganisaties hebben besloten niet samen te werken, alle plannen lijken van tafel geveegd. Geen huis, geen prioriteit, geen motivatie, geen geld, geen….,

Wel ziet iedereen de noodzaak van een gasthuis.

Een organisatie gaat alleen verder voor eigen kinderen en als er ruimte is eventueel op jaarbasis kunnen ook andere kinderen gebruik maken van het gasthuis. Wij kunnen misschien gastouders worden in het gasthuis voor deze organisatie. Maar is dat waarvoor we hier heen zijn gekomen?

Steeds lijken deuren te openen en weer te sluiten, dan weer een kiertje en dan weer een BOEM.

We bidden om wijsheid in deze situatie. Wat moeten we doen, hoe kunnen we de kinderen van zendelingen verder helpen zodat de ouders vol vertrouwen hun werk kunnen doen?

Veel vragen. We hopen steeds antwoorden te krijgen. Bid alsjeblieft met ons mee!!

Nog geen duidelijkheid

Al een tijdje weinig op onze weblog gezet. Er gaat zoveel door ons heen, dat we eigenlijk niet weten wat te schrijven. elke dag lijkt weer iets anders te brengen en het lijkt dat we maar afwachten tot we meer weten voordat we wat schrijven. Maar het blijft steeds afwachten. Erg lastig.
Maar als we wat meer duidelijkheid hebben laten we het weten!!
Blijf alsjeblieft voor ons bidden.

Uitkomst vergadering

We dachten maar even te schrijven over hoe de vergadering is gelopen en wat dat voor ons betekent.

Ten eerste: SIL en SIM hebben besloten dat boarding nodig is en dat het dus moet gaan gebeuren, prioriteit. Ten tweede: ze willen dat Bingham de officiële eigenaar ervan is. woensdag is er een board meeting van Bingham waar dat op de agenda gaat staan. Ten derde: een dorm moet op een compound zijn waar er ook andere mensen zijn. SIM heeft een compound met een gebouw met drie appartementen dat ervoor gebruikt zou kunnen worden. Ten vierde: ze willen het wat klein houden het eerste jaar. misschien dat SIM alleen voor hun nood iets doet (3-5 kinderen) en de Deense zending voor hun 2kinderen.

Het blijft voor ons nog wel spannend, want het is nu nog niet duidelijk wat precies onze rol zal zijn in het geheel. Veel zal ook afhangen van de vergadering op woensdag.

Vergadering

Donderdag 4 februari komen de leiders van verschillende zendingsorganisaties hier in Addis Ababa samen om te praten over een kosthuis voor kinderen van zendelingen. Een jaar geleden leek het er op dat het huis er bij nu zal zijn, maar door veel problemen staat er nu nog niets op de planning. Deze vergadering is erg belangrijk omdat wij en de zendelingen hier met kinderen graag willen weten hoe het verder gaat en hoe we onze toekomst verder moeten plannen.

Amhaars

Van je kinderen kan je veel leren! Maar.....het wordt toch wel veel als ik van mijn peutertje van nog geen 1 jaar Amhaarse woorden leer.
Tamar spreekt een paar woorden, waarvan de helft in het Amhaars.
Aron spreekt steeds meer Engels en Ruth komt met haar eerste Engelse zinnetjes opeens.
Nou wij nog!
Blijven oefenen

Kosthuis?

We geven het idee van een kosthuis openen in Addis Ababa nog niet op. We horen van steeds meer kinderen die baat zouden hebben van een kosthuis. Maar we zijn al halverwege januari en eind januari valt de definitieve beslissing. We proberen niet met ons hoofd al verder te denken,....we blijven hopen en zijn open voor wat er de tweede helft van de maand gaat gebeuren.

Kamperen op nieuwjaarsdag

We zijn een paar daagjes wezen kamperen bij een meer. Op een houtvuurtje koken en afwassen in het meer. Lekker even weg uit de stad en de luchtvervuiling.
Mirjam en de kinderen vonden het fantastisch, Dirk-Jan miste een stoel, matras, extra deken. Het voordeel van bijna niets meenemen vond Mirjam is dat er bij thuiskomst weinig is op te ruimen!!!! We waren inderdaad zo klaar met uitpakken.
Tijdens onze vakantie en ook nu hangt er vaak de vraag in de lucht.......wat in 2010!
Bidden, denken, zoeken, wachten.......................
Een goed 2010 toegewenst van ons vijven!

Nieuw jaar!?

We zijn een paar daagjes wezen kamperen bij een meer. Op een houtvuurtje koken en afwassen in het meer. Lekker even weg uit de stad en de luchtvervuiling.
Mirjam en de kinderen vonden het fantastisch, Dirk-Jan miste een stoel, matras, extra deken. Het voordeel van bijna niets meenemen vond Mirjam is dat er bij thuiskomst weinig is op te ruimen!!!! We waren inderdaad zo klaar met uitpakken.
Tijdens onze vakantie en ook nu hangt er vaak de vraag in de lucht.......wat in 2010!
Bidden, denken, zoeken, wachten.......................
Een goed 2010 toegewenst van ons vijven!